Αναβίωσε το έθιμο του τυριού στη Μονή Ταξιαρχών Δερβιτσάνης (ΦΩΤΟ)

Γράφει ο π. Ηλίας Μάκος στην Romfea.gr

Αναβίωσε και εφέτος, τη Διακαινήσιμο Εβδομάδα, ένα παμπάλαιο έθιμο στην ιστορική Μονή Ταξιαρχών Δερβιτσάνης, που προσελκύει το ενδιαφέρον πολλών κατοίκων της περιοχής.
Πρόκειται το έθιμο του τυριού, το οποίο έχει να κάνει με την πορεία στο χρόνο της Μονής. Τελέστηκε και αγιασμός από τον αρχιερατικό επίτροπο περιφέρειας Αργυροκάστρου πρωτοπρεσβύτερο π. Ιωάννη Μερκούρη.
Οι πιστοί, πλημμυρισμένοι από τη χαρά της Ανάστασης, αισθάνθηκαν τις στιγμές του αγιάσματος, αλλά και την ώρα του μοναστηριακού εθίμου, ότι η ευτυχία και η λύτρωση δεν είναι υπόθεση ανθρώπινη. Είναι θεϊκή.
Και όταν αγωνιζόμαστε να κατοικεί στην καρδιά μας ο αναστημένος Χριστός, τότε μπορούμε να γινόμαστε φως ιλαρό στη νύχτα του κόσμου, να σκορπίζουμε ζεστασιά και αισιοδοξία γύρω μας.
Το έθιμο διασώζει το στενό σύνδεσμο, που υπήρχε, ανάμεσα στα Μοναστήρια και το λαό. Από τη μια οι άνθρωποι κατέφευγαν σε αυτά, προκειμένου να αναζητήσουν την πνευματική τους ηρεμία.
Και από την άλλη, οι Μονές δεν ενδιαφέρονταν μόνο για την ψυχική ενίσχυσή τους, αλλά και την υλική. Και την περιουσία τους την αξιοποιούσαν προς αυτό το σκοπό.
Στη Μονή μέχρι και το 1967, που κηρύχθηκε επίσημα η αθεΐα στην Αλβανία, με τα γνωστά αρνητικά αποτελέσματα, λειτουργούσε σ’ αυτή κτηνοτροφική μονάδα.
Παρασκευαζόταν τυρί, το οποίο, τη Δευτέρα του Πάσχα, οπότε είχε μεταφερθεί να εορτάζεται η εορτή των Ταξιαρχών (από τις 8 Νοεμβρίου), διανέμονταν στους πιστούς.
Διακόπηκε για 23 χρόνια και από τις αρχές τις δεκαετίες του 1990 επανήλθε με τη μέριμνα των κατοίκων της Δερβιτσάνης.
Να σημειωθεί ότι η Μονή Ταξιαρχών Δερβιτσάνης είναι ένα από τα εκκλησιαστικά μνημεία της περιοχής, που, μπορεί με τη σημερινή της μορφή, να κτίστηκε το 16ο αιώνα, ωστόσο, σύμφωνα με μαρτυρίες, προϋπήρξε και η ίδρυσή της ανάγεται στα βυζαντινά χρόνια.
Με μέριμνα και τεχνική υποστήριξη της Μητρὀπολης Αργυροκάστρου ο ναός της Μονής εξωραΐστηκε και συντηρήθηκε και όλες σχεδόν οι τοιχογραφίες του διασώθηκαν.
Το ξυλόγλυπτο τέμπλο είναι λιτό, με ζωγραφισμένα βυζαντινά σχέδια. Στα χρὀνια του αθεϊστικού καθεστώτος του Ενβέρ Χότζα εγκαταστάθηκαν εκεί δύο μοναχές (Κασσιανή και Πελαγία Κώττη) με καταγωγή απ’ το χωριό της Σωπικής Πωγωνίου.
Διἐμειναν από το 1966 έως το 1982 (οπότε κοιμήθηκε και η Πελαγία, νωρίτερα είχε φύγει από τη ζωή η Κασσιανή), παρέμειναν δηλαδή 16 συνολικά χρόνια. Τα κελλιά και τα βοηθιτικά κτίσματα του Μοναστηριού, περιμένουν τη σειρά τους να αναστηλωθούν.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για την ανακαίνιση των μοναστηριών της χώρας, που αποτελούν θρησκευτικούς και πολιτιστικούς θησαυρούς και έχει δαπανήσει μεγάλα κονδύλια προς την κατεύθυνση αυτή, θεωρώντας τα ζωντανές μαρτυρίες πίστης.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Πνευματικά Αναγνώσματα • Re: Σήμερα είναι :Τη ΙΘ΄ (19η) Μαϊου, του Αγίου Ιερομάρτυρος ΠΑΤΡΙΚΙΟΥ και των συν αυτώ ΑΚΑΚΙΟΥ, ΜΕΝΑΝΔΡΟΥ και ΠΟΛΥΑ

Πατρίκιος ο Άγιος Ιερομάρτυς και οι συν αυτώ Άγιοι Μάρτυρες Ακάκιος, Μένανδρος και Πολύαινος ηξιώθησαν των στεφάνων του Μαρτυρίου εις την Προύσαν της Μικράς Ασίας επί του … [...]

Προφητείες για τον Χριστό

Ιησούς Χριστός ο Αρχιπάρθενος, έργον αγιογραφείου Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου 2015 Σειρά κηρυγμάτων με ομιλητή τον Αρχιμανδρίτη π. Επιφάνιο Χατζηγιάγκου με θέμα την ερμηνεία του … [...]