"Δε ζητήσαμε τίποτα παρά μόνο τον ουρανό μας, το χώμα, τη ρίζα και το δέντρο μας, κι ας μη δίνει το γλυκύτερο καρπό. Το χώμα για τον τάφο του παππού μου μόνο…"

Αι ημέτεραι δυνάμεις, αμύνονται του πατρίου εδάφους.

Όχι δε χρειάζεται να κάνεις εικόνα τον εαυτό σου Δευτέρα πρωί, κολλημένος στην κίνηση, να το ακούς ξαφνικά από το ραδιόφωνο και να αναρωτιέσαι τι σημαίνει πόλεμος.

Άκουσε προσεχτικά τον εκφωνητή. Οι λέξεις βγαίνουν μία μία από το στόμα του, σαν η κάθε μία από αυτές να κουβαλάει ένα νόημα πιο μεγάλο κι από μια βιβλιοθήκη. Κάθε λέξη είναι ένας τόμος, ένα βιβλίο ιστορίας ή ένα παραμύθι της γιαγιάς μας, ή μια ιστορία που ακούσαμε στην εκκλησία, στο κήρυγμα, την Κυριακή.

Μεταδίδομεν το πρώτον ανακοινωθέν του Ελληνικού Γενικού στρατηγείου. Χτες ήμασταν αγρότες, ψαράδες και δάσκαλοι, γιατροί, φαρμακοποιοί κι έμποροι. Σήμερα το πρωί γινόμαστε στρατιώτες.

Αι Ιταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις, με τη δύναμη του σίδερου και τις φωτιάς, με τα τανκς και τα αεροπλάνα, προσβάλλουσιν από της 5:30 πρωινής της σήμερον τα σπίτια και τις αυλές μας, τα χωράφια, τις ελιές μας, τα ξωκλήσια, τα σχολειά μας. Και τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως της ελληνοαλβανικής μεθορίου. Τα βουνά μας και τα ποτάμια μας. Τα γάργαρα νερά. Τις οξιές. Τα πλατάνια. Τα γεφύρια, τα πετρόχτιστα σπίτια, τα μοναστήρια, τα πεζούλια και τις πλατείες που τα είχαμε ασπρίσει για να γιορτάσουμε νοικοκυρεμένοι τον αη Δημήτρη.

Αι ημέτεραι δυνάμεις…

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Πάσης αρετής καταγώγιον γέγονεν!

Του Πρωτοσυγκέλλου της Ι.Μ. Κυδωνίας και Αποκορώνου Αρχιμ. Δαμασκηνού Λιονάκη Τρία χρόνια ἔχουν περάσει ἀπό τήν ὑπερφυῆ γέννησή Της, μία ἀκόμη ἀπόδειξη ὅτι τά ἀδύνατα … [...]