«Δημήτριον τιμήσωμεν τόν σο­φώ­­­τατον ἐν διδαχαῖς καί στεφα­νί­την ἐν μάρτυσιν»

 «Δημήτριον τιμήσωμεν τόν σο­φώ­­­τατον ἐν διδαχαῖς καί στεφα­νί­την ἐν μάρτυσιν».Αὐτή τήν προτροπή ἀπευθύνει πρός ὅλους μας σήμερα, ἑορτή τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου τοῦ μυροβλύτου, ὁ ἅγιος Ἀνδρέας Κρήτης στό δοξαστικό τῶν αἴνων τῆς ἑορτῆς.Μᾶς καλεῖ νά τιμή­σου­με ὄχι μό­νο τόν γενναῖο μάρτυρα τοῦ Χρι­στοῦ, ὁ ὁποῖος ἀγωνίσθηκε τόν κα­λόν ἀγώνα καί ἀξιώθηκε νά λά­βει τόν στέφανο τῆς δικαιο­σύ­νης ἀπό τόν Θεό, ἀλλά καί τόν σο­φό δι­δά­σκα­λο καί κήρυκα τοῦ Εὐ­αγ­γε­λίου. Διό­τι ὁ μεγαλομάρτυς καί ἀθλη­φό­­­ρος Δημήτριος συνδυάζει, ἀδελφοί μου, καί τίς δύο ἰδιότη­τες, καί αὐτή τοῦ δι­δασκάλου τῆς ἀληθοῦς πίστεως στόν Χριστό καί αὐτή τοῦ μάρτυ­ρος, καί ἑπομένως εἶναι δίκαιο καί πρέπον νά τιμᾶται καί γιά τίς δύο.Μάλιστα ἡ διπλή αὐτή ἰδιότητά του εἶναι πού τόν κάνει ἀκόμη πε­ρισ­σότερο ἀξιέπαι­νο καί ἀπό τούς ἀνθρώπους ἀλλά καί ἀπό τόν Θεό. Ὁ ἴδιος ὁ Χριστός ἄλλωστε δια­βε­βαί­ωσε τούς μαθη­τές του ὅτι «ὁ ποι­­ήσας καί διδάξας οὗτος μέγας κληθήσεται». Μέγας, δηλαδή, θά ἀνα­­γνωρισθεῖ ἀπό τόν Θεό ἐκεῖ­νος ὁ ὁποῖος καί θά διδά­ξει τόν Εὐ­­αγγέλιο καί τήν πίστη στόν Χρι­στό ἀλλά καί θά ζήσει σύμ­φω­να μέ αὐτά, διότι τό ἕνα συμπλη­ρώ­νει τό ἄλλο, καί διότι τό ἕνα ἀπο­δεικνύει τήν ἀλήθεια τοῦ ἄλλου.Ὁ λόγος αὐτός τοῦ Χριστοῦ δί­δει συγχρόνως, ἀδελφοί μου, καί τήν ἀπάντηση στό ἐρώτημα γιατί ὁ ἅγιος μεγαλομάρτυς Δημήτριος τι­μή­θηκε τόσο πολύ ἀπό τόν Θεό καί ἔλαβε τόση πολλή χάρη, ὥστε νά εἶναι ἀναρίθμητα τά θαύματά του καί ἀκένωτο τό μύρο τό ὁποῖο ἀνα­­βλύζει ἀπό τά τίμια λείψανά του, ὥστε νά ἔχει παρρησία ἐνώ­πιον τοῦ Θεοῦ καί νά μεσιτεύει ὑπέρ ὅλων ὅσων τόν ἐπικαλοῦ­νται μέ πίστη καί εὐλάβεια.Ὁ τιμώμενος σήμερα ἀθλοφόρος τοῦ Χριστοῦ Δη­μήτριος δέν διέθε­τε μία πίστη θεω­­ρητική ἀλλά μία πίστη βιω­μα­τική. Ζοῦσε τήν πίστη του στόν Χριστό. Ζοῦσε τήν ἀγάπη του στόν Χριστό, καί μάλιστα σέ μία ἐποχή πού ἡ ἐν Χριστῷ ζωή ἦταν μία δύσκολη ὑπόθεση λό­γω τῶν διωγ­μῶν ἀλλά καί λόγω τῶν πειρασμῶν καί τῶν προκλήσεων καί τῆς ἁμαρτίας καί τῆς ἀνηθικό­τητος πού κυριαρ­χοῦ­σαν στόν κό­σμο.Καί ὁ ἅγιος Δημή­τριος δέν ἔζησε μακριά ἀπό τόν κόσμο καί τούς πει­­ρασμούς του. Ἔζησε μέσα σέ μία μεγαλούπολη, ὅπου ἐπλεόναζε ἡ ἁμαρτία, καί ὅμως διατήρησε τήν ἁγνότητα καί τήν καθαρότητα τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματός του· διατήρησε τή σω­φροσύνη καί τήν παρθενία του, καί ἔζησε μέ ἀπό­λυτη ἀφοσίωση στόν Χριστό.Ζώντας ἐν Χριστῷ δέν ἦταν δυ­να­τόν νά μήν κηρύσσει τόν Χριστό καί νά μήν ἑλκύει τούς ἀνθρώ­πους στήν πίστη του. Ζώ­ντας μέ τόν Χριστό καί ἀπολαμ­βά­νοντας καθημερινά τήν κοινω­νία μαζί του δέν ἦταν δυνατόν νά μή θέλει νά γνωρίσει τόν Χριστό στούς Θεσσαλονικεῖς καί ἰδίως στούς νέ­ους πού συγκεντρωνόταν στίς στο­ές τῆς Καταφυγῆς γιά νά ἀκού­σουν τόν νεαρό ἀξιωματοῦχο τοῦ ρωμαϊκοῦ στρατοῦ πού δίδα­σκε γιά τόν ἀληθινό Θεό, τόν Χριστό.Δέν ἦταν ὅμως μόνο ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Δημητρίου πού ἔκανε ὅσους τόν ἄκουαν νά πιστεύουν, ἀλλά ἦταν καί ἡ ἴδια ἡ ζωή του πού ἀπο­δείκνυε στήν πράξη ποιά εἶναι ἡ ἐν Χριστῷ ζωή καί πῶς μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νά ζήσει. Ἀποδείκνυε τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ πού πλημ­μύ­ριζε τήν ψυχή τοῦ ἁγίου Δημη­τρίου καί τόν ἔκανε νά ζεῖ μόνο γιά τόν Χριστό καί νά ἐπιθυμεῖ μό­νο τήν κοινωνία μαζί του.Ἡ ἐπιθυμία του αὐτή τόν ἔκανε νά βαδίσει μέ χαρά καί στό μαρ­τύριο. Δέν χρειάσθηκε νά σκεφθεῖ ὁ ἅγι­ος Δημήτριος τί θά κάνει, τί θά πεῖ, πῶς θά ἀντιμετωπίσει αὐτή τή νέα καί πρωτόγνωρη κατάστα­ση στή ζωή του. Φλεγόμενος ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ καί ἔχο­ντας νεκρώσει τόν παλαιό ἄνθρω­πο καί ὅ,τι τόν συνέδεε μέ αὐτόν, προχώ­ρησε χωρίς δισταγμό στό μαρ­τύριο, γιατί ἦταν πεπεισμένος ὅτι αὐτό δέν μπορεῖ νά τόν χω­ρί­σει ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά μπορεῖ μόνο νά τόν ἑνώσει ὁριστικά καί αἰώνια μα­ζί του.Προχώρησε στό μαρτύ­ριο, πού δέν ἦταν γιά τόν ἅγιο Δη­μήτριο τί­­ποτε ἄλλο παρά ἡ σφρα­γίδα τῆς γνησιότητος τῆς ἀποστο­λῆς του, ἡ σφραγίδα τῆς γνησιό­τη­τος τῆς δι­δα­σκαλίας του, καί ἔτσι ἔλαβε τόν στέφανο τοῦ μαρτυρίου ἀπό τόν Θεό, τόν στέφανο τοῦ μαρ­τυ­ρίου πού ἦταν συγχρόνως καί τό βρα­βεῖο του γιά τήν πίστη του, γιά τήν ἀγάπη του καί γιά τήν ἀπό­λυτη ἀφοσίωσή του στόν Χριστό καί τή διδασκαλία του.Ἔτσι ἀνεδείχθη μέγας ὁ μεγαλο­μάρτυς καί ἀθλοφόρος Δημήτριος καί τιμᾶται καί ἀπό τόν Θεό καί ἀπό τούς ἀνθρώπους, ὡς «σοφώ­τα­τος ἐν διδαχαῖς καί στεφανίτης ἐν μάρτυσι», ὑπενθυμίζοντας καί σέ μᾶς πού τόν τιμοῦμε καί τόν ἐγκωμιάζουμε σήμερα ὅτι δέν ἀρ­κεῖ μία πίστη πού δέν ἀντιστοιχεῖ στή ζωή μας, δέν ἀρκεῖ ἕνα κήρυγ­μα πού δέν γίνεται πράξη, δέν ἀρκεῖ μία ἀγάπη πρός τόν Θεό πού παραμένει μόνο συναίσθημα. Χρει­­ά­ζεται νά ζοῦμε τόν Χριστό κά­θε ἡμέρα καί κάθε στιγμή τῆς ζωῆς μας, ὅπως τόν ζοῦσε καί ὁ ἅγι­ος Δημήτριος, γιά νά ἔχουμε καί ἐμεῖς διά πρεσβειῶν του τή χάρη τοῦ Χριστοῦ στή ζωή μας καί νά ἀξιωθοῦμε τῆς αἰωνίου μακα­ριότητος τήν ὁποία καί ὁ ἅγιός μας ἀπολαμβάνει.Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμωνπηγή

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Μνημονευουμε γιατι αγαπαμε…

Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης Μερικοί ρωτούν γιατί μνημονεύουμε τα ονόματα των κεκοιμημένων και των ζώντων στις προσευχές που κάνουμε γι’ αυτούς. Ο Θεός σαν … [...]

Διορθόδοξο Συνέδριο στην Πάτρα (ΦΩΤΟ)

Μὲ ἐπιτυχία ξεκίνησαν τήν Παρασκευή 17.11.2017, οἱ ἐργασίες τοῦ Διορθόδοξου Συνεδρίου μὲ θέμα: «Εὑρήκαμε τὸν Μεσσίαν: Τὸ μήνυμα τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου στὸν σύγχρονο … [...]

Ειλικρινά…

Γράφει ο Καθηγούμενος Πορφύριος της Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Βέροιας Ειλικρινά, χαίρομαι περισσότερο όταν υπάρχει κριτική σε κάτι που εκφράζουμε παρά όταν υπάρχει σιωπή, … [...]