"Είμαστε Έλληνες μωρέ και δεν μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας…;

Δύσκολα χρόνια, αλλά και πότε δεν ήταν δύσκολα…Η Ελλάδα ήταν πάντα στο στόχαστρο και εμείς με τις λάθος επιλογές μας, πλανεμένοι από τα παχιά λόγια και τις κούφιες υποσχέσεις, βοηθήσαμε τους εκάστοτε κυβερνώντες να ποδοπατούν την αξιοπρέπειά μας….Και να που φτάσαμε…!Χάθηκε εκείνο το γλυκό χαμόγελο απ’ τα χείλη μας, η αισιοδοξία από το βλέμμα μας, το ξένοιαστο τραγούδι απ’ τη λαλιά μας…Περπατάμε σκυφτοί, αμίλητοι, συννεφιασμένοι, παραμιλάμε…Ξεχάσαμε το Θεό και αφεθήκαμε στα χέρια τους αμαχητί!Γιατί ορέ αδέλφια τόση μιζέρια…;Τα παιδιά μας τα σκεφτήκαμε…;Τους προγόνους μας που μάτωσαν για τη λευτεριά, τα ιδανικά και την πίστη μας, τους ξεχάσαμε…;Τα χώματά μας που είναι σπαρμένα από τα ηρωικά κορμιά τους, τα προσπερνάμε…; Τι μας τραβάει προς τα κάτω…; Τι μας στοιχειώνει…;Κάναμε λάθη …ε και…; Αρκετά δεν θρηνήσαμε…;

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Εκεί να καταφεύγει

Όπου δεν έχει αποτέλεσμα η λεοντή, δηλ. η δύναμη, εκεί πρέπει να καταφεύγει κανείς στην αλωπεκή, δηλ. στο τέχνασμα. παροιμία … [...]