Λόγος παρακλήσεως εις την αποδημία του π. Παρασκευά Ζωγράφου

Γράφει ο Κώστας Λουδοβίκος | Romfea.gr

Το μυστήριο της ζωής, ουσιωδώς από τον Θεό προερχόμενο και ενεργούμενο, που αφορά πάσα ζώσα κτίση και εικόνα του Θεού, το μυστήριο της ανθρώπινης προσωπικότητας, που αφορά κάθε άνθρωπο προσωπικά, και το μυστήριο της ευαγγελικής διακονίας, στην τάξη και το είδος της Ιερωσύνης εν Χριστώ Ιησού, αποτελούν ήδη τρία μυστήρια, τα οποία εισέρχονται μέσα στην επικράτεια του ανθρώπινου λόγου, αλλά ταυτόχρονα ζητούν την μεταμόρφωσή του.
Τις ημέρες αυτές, η Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού, ως στρατευομένη και επίγεια, και ως θριαμβεύουσα μερίδα του θεανθρωπίνου Μυστηρίου της Θείας Οικονομίας, αντιστοίχως έχασε και κέρδισε μία εκκλησιαστική προσωπικότητα, τον πατέρα Παρασκευά Ζωγράφο, ο οποίος πλήρης ευαγγελικού μόχθου και εκκλησιαστικού έργου, απεδήμησε προς τον Κύριο.
Ελάχιστα λοιπόν ψήγματα από την επίγεια διαδρομή του π. Παρασκευά συνοπτικώς μνημονεύουμε εδώ, για μια πρώτη στερέωση της ιστορικής εκκλησιαστικής μνήμης.
Ενώ στο τέλος του μικρού μας λόγου, θα επιχειρήσουμε ένα θεολογικό και παρακλητικό βλέμμα στον πνευματικό πυρήνα της αληθινής εκκλησιαστικής μνήμης και προσευχής, σε σχέση με τον ευλογημένο π. Παρασκευά.
Ο π. Παρασκευάς Ζωγράφος γεννήθηκε στα Λεύκτρα Βοιωτίας το 1923. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έλαβε το πτυχίο το 1947.
Υπηρέτησε ως καθηγητής στην Εκκλησιαστική Σχολή Λαμίας από το 1948-1966 όπου εκτός των μαθημάτων και τη γραμματεία της Σχολής συγκρότησε χορωδία και συμμετείχε στα κατηχητικά και τις κατασκηνώσεις της πόλης.
Κατά την διετία 1957-59 σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου Ψυχολογία και Παιδαγωγικά.
Από το 1966 έως το 1967 ήταν διευθυντής της Εκκλησιαστικής Σχολής Ξάνθης και τον Ιανουάριο του 1968 χειροτονήθηκε κληρικός από τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και ανέλαβε την οργάνωση του νεοϊδρυθέντος τότε Ταχύρρυθμου Ιερατικού Φροντιστηρίου Τήνου.
Από το 1969 ως το 1983, επί 15 έτη, ήταν καθηγητής και διευθυντής του Ιεροδιδασκαλείου Θεσσαλονίκης. Παράλληλα υπηρέτησε ως εφημέριος στον Ι. Ναό Αγίας Τριάδος Θεσ/νίκης επί 30 έτη.
Στην ενορία του εκτός από το κήρυγμα της Κυριακής, έδινε κι άλλες εβδομαδιαίες ομιλίες και δεχόταν προς εξομολόγηση πλήθος κόσμου. Ως μουσικός επίσης βυζαντινής μουσικής, συγκρότησε εκεί γυναικεία χορωδία. 
Επισκέφτηκε επανειλημμένα την Αλβανία με διάφορες αποστολές και δίδαξε επί δίμηνο στην Ιερατική Σχολή Δυρραχίου.
Πρωτοστάτησε στην ανέγερση, τον ευπρεπισμό και την αγιογράφηση του Παρεκκλησίου του Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου στα Λεύκτρα των Θηβών.
Πραγματοποίησε σειρά εκπομπών στο εκκλησιαστικό κανάλι 4Ε πάνω σε θέματα με τον γενικό τίτλο «Πίστις και ψυχολογία».
Έγραψε 22 βιβλία (10000 σελίδων) και άρθρα σε περιοδικά. 
Γνώριζε Γαλλικά και Αλβανικά και ήταν πατέρας τεσσάρων παιδιών και παππούς οκτώ εγγονών.
Ο π. Παρασκευάς αγαπούσε πολύ όλα τα παιδιά, αγάπησε όμως βαθειά τον Ιησού Χριστό και τα αγαπημένα παιδιά του Χριστού, τους αγίους Του.
Ο Ιησούς Χριστός, ο οποίος «ενηνθρώπησεν», «ίνα τους ανθρώπους υιούς Θεού ποιήση» μας αποκαλύπτει δια των υπερφυών γεγονότων του επιγείου έργου και βίου Του και δια του Αγίου Ευαγγελίου Του, «το μεγάλο της ευσεβείας μυστήριο», δηλ. το Μυστήριο της Εκκλησίας. 
Έτσι, ο Ιησούς Χριστός, γενόμενος «το κεφάλαιο της σωτηρίας ημών», καθίσταται η Κεφαλή της Εκκλησίας και ο Σωτήρας του σώματος της Εκκλησίας. Επιπλέον όμως, διά του Σώματος του Ιησού Χριστού και εν τω Σώματι του ενανθρωπήσαντος Θεού Λόγου, ο οποίος «σάρξ εγένετο», η Εκκλησία κατέστη «Χριστός εν ημίν» και Σώμα Θεού, στο οποίο ενσωματώνεται πλέον ο παγγενής Αδάμ, δηλ. όλοι οι απ’ αιώνος σωσμένοι και από τον Θεό υιοθετημένοι ως αγαπημένα παιδιά του Θεού, δια του αγαπώντος ημάς Υιού του ανθρώπου και Υιού του θεού. 
Συνεπώς, η Εκκλησία του Ιησού Χριστού και σαρκωθέντος Λόγου του Θεού, φανερώνεται και καθίσταται, κοινωνείται και μετέχεται, ως ο Άγιος Τόπος, εντός του οποίου ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα, ως ο εν μονάδι και εν τριάδι υποστάσεων υπάρχων Θεός, εργάζεται όχι πλέον μόνον ως δημιουργός του ανθρώπου, του Κόσμου, των όντων πάντων και πάσης κτίσεως, αλλά εργάζεται και ενεργεί κυρίως ως Θεάνθρωπος Σωτήρας, ο οποίος υιοθετεί και θεοποιεί τον άνθρωπο και αναπλάθει και ανακαινίζει τον σύμπαντα Κόσμο.
Επομένως, μέσα στην Εκκλησία, μέσα σε αυτό το «μέγα της ευσεβείας μυστήριο», πραγματοποιείται το λυτρωτικό σχέδιο του Θεού περί του παντός κτιστού Κόσμου και περί πάντων των όντων.
Και ακόμη, μέσα στην Εκκλησία ο Ιησούς Χριστός συνέχοντας και ενώνοντας εν Εαυτώ την θεία φύση και την ανθρώπινη φύση, και καταργώντας το κράτος της αμαρτίας και του θανάτου, ως Κύριος της ζωής και του θανάτου, καθίσταται πρωτότοκος Αναστάς εκ των νεκρών και «πρωτότοκος πάσης κτίσεως».
Αυτήν την χριστοειδή αλλά και απειρόπτυχη Εκκλησία λοιπόν, η οποία λειτουργείται και λειτουργεί, ενεργείται και ενεργεί και επιμεριμνά, ούτως ώστε όλοι οι δι’ ύδατος και πνεύματος εγκεντρισμένοι εν Χριστώ και πιστεύοντες άνθρωποι δι΄ όλων των αιώνων, αλλά και όλα τα υπό του Θεού δημιουργημένα και πεποιημένα όντα σε όλους τους κόσμους, να δυνηθούν να αρμολογηθούν και να συγκολληθούν γύρω και μέσα στο μεγάλο και περιεκτικό Μυστήριο της θεανθρώπινης ζωής του Ιησού Χριστού, αυτήν την Εκκλησία υπηρέτησε και διακόνησε ο π. Παρασκευάς Ζωγράφος.
Ο π. Παρασκευάς ως καθηγητής, ως ιερέας, ως θεολόγος, ως ποιμένας, ως εξομολόγος, ως κατηχητής, ως διδάσκαλος, ως συγγραφέας, ως μουσικός, ως σύζυγος, ως πατέρας, ως έλληνας, ως συνάνθρωπος, υπήρξε πολυεδρικά και εξαντλητικά αφιερωμένος στην επιμέριμνα της σωτηρίας πάντων ων ο Πατήρ δέδωκεν τω Υιώ, του καθενός ελαχίστου και μικρού, και του καθενός πράγματος και όντος και νοήματος.
Όποιος ήρθε με οποιοδήποτε τρόπο σε κοινωνία μαζί του και με το πνευματικό έργο του, λειτουργικό, ποιμαντικό, συγγραφικό ή άλλο, αποκόμιζε την αίσθηση ενός ανθρώπου του Θεού, που με σπάνια ακεραιότητα, εντιμότητα, καθαρότητα, μεσότητα, δικαιοσύνη, καλοσύνη και ευθύτητα, με θαυμαστή οξυδέρκεια, προνοητικότητα, εργατικότητα, οργανωτικότητα, αγαθότητα και φρόνηση, ανάλωσε όλη την προσωπική του ενέργεια για την συγκρότηση ταυτοχρόνως, τόσο της ευρύτατα και ανεμπόδιστα συνολικής, όσο και της λεπτομερέστατα ειδικής προς τον καθένα προσφοράς, σωτηρίας, ωφελείας, βοηθείας, δόσεως, μέριμνας, οδηγίας, ευεργεσίας, παρακλήσεως και αναπαύσεως.
Και από την πλούσια, την αγαθή και φωτεινή και συνεχή προσφορά και αγάπη του, είναι φανερό, ότι ο π. Παρασκευάς είχε δεχθεί, όπως η πατερική σοφία αποφαίνεται, τον υπό του Θεού χαρισθέντα μισθό της εγκράτειας, η οποία γεννάει την απαθή ικανότητα της διακρίσεως, διά της οποίας η ψυχή αποκτά το χάρισμα να βλέπει και να διακρίνει τον πνευματικό κόσμο και τις κατά φύσιν ή παρά φύσιν ή υπέρ φύσιν διαδρομές και ενέργειές του.
Είναι επίσης φανερό, ότι έλαβε από τον Θεό την δύναμη να συζεύξει και να ενώσει την πράξη με την γνώση, διότι με την πράξη μάρανε την επιθυμία και ημέρωσε τον θυμό, ενώ με την γνώση έδωσε φτερά στον νου του, για να μπορεί να μεταφέρεται στον Θεό.
Αυτός, του οποίου ο πόθος μεταφέρεται στον Θεό, ελευθερώνεται από τα πάθη και αισθάνεται την καρδιά του γεμάτη από την αγάπη εκείνη, η οποία τείνει να μην διακρίνει μεταξύ του εαυτού και του ξένου.
Αυτός που αγαπά τον Θεό, εξ’ όλης διανοίας, ισχύος, ψυχής και καρδίας, αυτός που αγαπά τον πλησίον του ως εαυτόν, αποκτά ως θεία δωρεά, την γνώση των όντων των αισθητών και των νοητών.
Και αυτός που υποδέχεται στον νου τους λόγους των όντων των αισθητών και των νοητών, υποδέχεται ταυτόχρονα εντός της καρδιάς του και την καθαρότητα του νοερού της ψυχής, μέσα στην οποία γεννιέται η διάκριση. Η διάκριση γεννάει την απάθεια, από την οποία ο άνθρωπος οδηγείται κατόπιν διά της θείας χάριτος στην τελεία αγάπη.
Ο π. Παρασκευάς βάδισε υπομονετικά και ειρηνικά αλλά και πρόθυμα και ζωηρά τον δρόμο του Θεού εν πνεύματι και αληθεία, εν πράξει και εν θεωρία, ως άνθρωπος της εγκράτειας, της αγάπης και της προσευχής.
Όλη του η ύπαρξη κτιζόταν κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του τρόπου του Μυστηρίου της εκκλησιοποιίας, διά του οποίου κάθε αγιαζόμενος καθίσταται κατά χάριν χριστοειδής και χριστοτόκος, θεοειδής και θεοτόκος, και επιπλέον εκκλησιοειδής και εκκλησιοτόκος.
Σε κάθε πτυχή του έργου και της ζωτικής ενέργειας του π. Παρασκευά, έβλεπες την ενοείδεια, την οποία διασφαλίζει το μυστήριο της ουσιουργού και ομοουργού αγάπης του Θεού.
Έβλεπες την τριαδικότητα, την οποία διασφαλίζει η κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του τριαδικού Θεού κατασκευή του ανθρώπου, και το τριμερές της ανθρώπινης ψυχής.
Έβλεπες την δυοείδεια, την οποία διασφαλίζει το μυστήριο της εν Χριστώ ασυγχύτου και αδιαιρέτου ενώσεως του κτιστού μετά του ακτίστου. Και ακόμη, έβλεπες την πολλαπλότητα και την απειρία, την οποία διασφαλίζει το μυστήριο των τριών θείων υποστάσεων, αλλά και το μυστήριο του μυριοϋπόστατου ανθρώπου και παγγενούς Αδάμ.
Ο π. Παρασκευάς διασχίζοντας, με το ευαγγελικό έργο του και τον εκκλησιαστικό βίο του, τις έξι ημέρες της δημιουργίας, οι οποίες υποδηλώνουν κατά τον αγ. Μάξιμο, την πρακτική ενέργεια, και αναπαυόμενος ήδη, δια της προσωπικής του κοιμήσεως, στην έβδομη ημέρα της τελικής καινής μακαριότητας των όντων, ετοιμάζεται πλέον με αγαθή ελπίδα να εισέλθει, συν πάσι τοις αγίοις στην ογδόη ημέρα του Θεού, στην ημέρα της αιώνιας μακαριότητας και της καινής και ανεκλάλητης χαράς και ευφροσύνης, του αεί ευ είναι των όντων πάντων.
Η «πίστις η δι’ αγάπης ενεργουμένη», η οποία έχει ήδη δώσει στη ζωή του π. Παρασκευά θεανθρώπινο περιεχόμενο και θεανθρώπινη μορφή, ας δώσει πλέον το αιώνιο πλήρωμά της.
Η πληρότητα της αγάπης, της αλήθειας, της κοινωνίας και της ζωής, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος και της Υπεραγίας Θεοτόκου και πάντων των Αγίων και όλης της Εκκλησίας, ας είναι μέσα στον π. Παρασκευά και μέσα σε όλους, όσοι αναζητούν με πόθο άρρητο τον Ζωοποιούντα και Μεταμορφοποιούντα το σώμα και το πνεύμα και το πρόσωπο της ζωής μας, και όσοι αγαπούν τον Αγαπώντα εις τέλος ημάς, ακολουθώντας Αυτόν που είναι όντως η Οδός και η Αλήθεια και η Ζωή και η Ανάσταση και η Μεταμόρφωση και η Αγάπη και η Αιωνιότητα. Αμήν.
Αιωνία η μνήμη του κεκοιμημένου και ευλογημένου δούλου, του εκκλησιαστικού ανδρός και ιερέως του Θεού π. Παρασκευά Ζωγράφου. Αμήν.
Η εξόδιος ακολουθία του θα τελεστεί την Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2018 στις 3μ.μ. στον Ι. Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, στα Λεύκτρα των Θηβών.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Πότε η ύλη φέρνει χαρά.

Η σύναξη πραγματοποιήθηκε στην Κομοτηνή, την 16 Νοεμβρίου 2018. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Καρασακαλίδης. … [...]

Είναι το σχολείο μου

Η ζωή είναι το σχολείο μου. Προσπαθώ να αριστεύσω, ακολουθώντας το δρόμο της τιμής.   Άλκοτ Άμος (Αμερικανός φιλόσοφος)     … [...]

Χειμερινές εικόνες

Καλημέρα με μία όμορφη εικόνα από τα ορεινά μας που ντύθηκαν τα χειμερινά τούς. Περτούλι σήμερα.   … [...]

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

  Να παύσει η συστηματική περιφρόνησης της θρησκείας εκ μέρους των πολιτικών ανδρών, επιστημόνων, λογίων, δημοσιογράφων και άλλων. Να συμμορφωθεί η ανωτέρα τάξις με … [...]