Με αφορμή το Γενέσιο της Παναγίας

Του Αρχιμ. Πορφυρίου, Ηγουμένου Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Βέροιας | ROMFEA. GR

Αν συνδυάσουμε τα αποστολικά και τα ευαγγελικά ανγνώσματα, γιά αυτήν την ωραία εορτή, μπορούμε να καταλάβουμε κάπως την θέση της μάννας μας, της Αγίας Εκκλησίας, γιά οικογενειακά θέματα.
Λέει ο άγιος απόστολος ότι ο Αβραάμ δύο υιούς έσχεν. Και πριν αποκτήσει τον Ισαάκ, είχε ήδη τον Ισμαήλ, από την Άγαρ.
Πώς οι Τούρκοι θεωρούνται Ισμαηλίτες και απόγονοι της Άγαρ, να πω την αλήθεια δεν το κατάλαβα. Εφόσον λοιπόν ο προπάππος μας ο Αβραάμ είχε ήδη έναν γιό, το πρόβλημα με την στείρωση το είχε η προγιαγιά μας η Σάρρα.
Που είχε την προφητεία ότι τα ρ στο όνομά της θα γίνουν δύο και θα αποκτήσει γιό, από τον οποίο θα πηγάσουν πολλοί λαοί.
Στον παπού μας τον Ιωακείμ, άμα διαβάσουμε, στο πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου, την προσευχή του, την δική του και της γιαγιάς μας της Άννας, φαίνεται αμυδρά κάπως διαφορετικό το πρόβλημα αυτό.
Στην παλαιά εποχή, η ατεκνία ήταν όνειδος και κάτι περισσότερο, κατάρα. Γιά ποιόν όμως λόγο; Γιατί ακριβώς έπρεπε να γεννηθεί ο μέλλων λυτρούσθαι τον Ισραήλ.
Έπρεπε να γεννηθεί ο Χριστός. Όλη η ζωή μας αυτόν τον σκοπό έχει να γεννηθεί ο Χριστός. Το είπε εξάλλου και ο ίδιος. Μία φορά από τον Πατέρα, μία από την Μητέρα, και μία στον καθένα μας χωριστά.
Ας συνεχίσουμε την σκέψη μας. Ο απόστολος σήμερα τελείωσε με την φράση: Πολλά τα τέκνα της Ερήμου μάλλον ή της εχούσης τον άνδρα.
Δηλαδή η έρημος θα έχει περισσότερα παιδιά από όσα μπορεί να αποκτήσει μία γυναίκα μέσα στον γάμο, ή και εκτός αυτού, αφού ο Αβραάμ ο ίδιος, γιά την οικονομία ή γιά την πτώχευση, είχε δύο γιούς.
Λέει λοιπόν ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, στην Ομιλία του στην μεγάλη εορτή που πανηγυρίζουμε, στην Γέννηση της Παναγίας, ότι ο Χριστός γεννήθηκε.
Άρα ο σκοπός της δημιουργίας εκπληρώθηκε. Συνεπώς, προσθέτει, η σαρκική γέννηση δεν είναι πλέον απαραίτητη.
Τί άλλο να πούμε; Αφού το μυστήριο της θείας οικονομίας αποκαλύφθηκε, τί μας μένει; 
Μα, η Τρίτη γέννηση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Και κάτι ακόμα. Πόσο βαθειά είναι η αίσθηση της παλαιοδιαθηκικής κατάρας γιά την ατεκνία;
Σήμερα, ήρθαν προσκυνητές στο Μοναστήρι, και μία γιαγιούλα, που σίγουρα ξεπερνούσε κατά πολύ τα ογδόντα, με πλησίασε και με έδωσε ένα χαρτάκι.
«Σε παρακαλώ, να προσεύχεσαι γιά την κόρη μ’, να βρει ένα καλό τυχερό.» Μάλιστα. Πόσων χρονών είναι η κόρη σου, τόλμησα να ρωτήσω. Σαρανταεφτά …..
Τί να πούμε; Όλοι στις περιπτώσεις αυτές θυμούνται το αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και κατακυριεύσατε την γην. Όσες δυσκολίες και να υπάρχουν.
Όμως ο Χριστός γεννήθηκε. Επεφάνη εν τω κόσμῳ. Έλαμψεν η σωτηρία. Και κάτι ακόμα. Ο Χριστός μάς υιοθέτησε. Και αυτό το ξεχνάμε.
Τί μένει; Να χαιρόμαστε που γεννήθηκε η χαρά στον κόσμο. Και χαρά στον κόσμο δεν είναι ούτε τα ξεφαντώματα, ούτε οι επιτυχίες, ούτε η δόξα.
Η χαρά γεννήθηκε στον κόσμο και η χαρά αυτή είναι η Κυρία Θεοτόκος. 
Βοήθειά μας η Παναγία, αδελφοί.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Να μας ξανάρθετε Παναγιώτατε…

Ολοκληρώθηκε την Δευτέρα, 25 του μηνός Σεπτεμβρίου ε.ε., η τριήμερη επίσημη επίσκεψη της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στην Ορεστιάδα. Ο … [...]

Το πρόσωπο ενός λουλουδιού

Νικηφόρος ΒρεττάκοςΓιά μια ἀκόμη φορά, σταμάτησα σήμερα κι ὥρα πολλή κοιτοῦσα τό πρόσωπο ἑνός λουλουδιοῦ. Βρῆκα τά μάτια του· ἔσκυψα μέσα του κι … [...]