Οι φάσεις του πρωτείου του Πάπα Ρώμης

Γράφει ο Παναγιώτης Ι. Μπούμης στην Romfea.grΟμότ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

(Πρωτείο εξουσίας και αλάθητο)
Μία βασική βιβλική περικοπή, στήν ὁποία στηρίζονται οἱ Ρωμαιοκαθολικοί, γιά νά θεμελιώσουν τό πρωτεῖο τοῦ Πάπα Ρώμης εἶναι ἡ Ἰω. 21,15-17.
Σ’ αὐτή ὁ Κύριος λέει τρεῖς φορές καί κατά διαφορετικό τρόπο τά ἑξῆς στόν ἀπόστολο Πέτρο: α) «Βόσκε τά ἀρνία μου», β) «Ποίμαινε τά πράβατά (προβάτιά) μου, γ) «Βόσκε τά πρόβατά μου».
Ἰσχυρίζονται λοιπόν ὅτι ὁ Πάπας Ρώμης ἔχοντας τή θέση τοῦ Πέτρου εἶναι ὑποχρεωμένος νά ποιμαίνει ὅλη τήν ἐκκλησιαστική κοινότητα.
Ἄλλοι διαφωνοῦν. Ἐμεῖς δέν εἰσερχόμεθα σ’ αὐτήν τή διαμάχη, ἀλλά διερωτώμαστε: «Ἀφοῦ τό θέλει ὁ Πάπας Ρώμης, ἐμεῖς γιατί νά τοῦ τό ἀρνούμαστε;
Μόνο ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένος νά ἀναλαμβάνει καί τίς ὑποχρεώσεις τοῦ Πέτρου, ὅπως αὐτές καθορίζονται στήν ἐν λόγῳ τριπλή ἐντολή τοῦ Κυρίου».
Ὅπως εἴδαμε τήν α΄ φορά τοῦ λέει «Βόσκε τά ἀρνία μου». Δηλαδή φρόντιζε γιά τήν τροφή τους. Τή β΄ φορά τοῦ λέει: «Ποίμαινε τά προβάτιά μου». Δηλαδή ὄχι μόνο νά ἐνδιαφέρεσαι γιά τή διατροφή τους, ἀλλά νά τά κατευθύνεις καί νά τά ἐπιβλέπεις στήν πορεία τους ὡς ζωηρότερα.
Καί τήν γ΄ φορά τοῦ λέει: «Βόσκε τά πρόβατά μου». Δηλαδή καί πάλι νά ἐνδιαφέρεσαι γιά τήν τροφοδοσία τῶν καί ἀναπτυγμένων πλέον προβάτων.
Οἱ τρεῖς αὐτές ἐντολές τοῦ Κυρίου, ὅπως προκύπτει καί ἀπό τήν ἱστορία, ἀντικατοπτρίζουν τίς τρεῖς μεγάλες περιόδους τῆς διαδρομῆς τῆς χριστιανοσύνης, τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ θεανθρώπινου αὐτοῦ ὀργανισμοῦ: Τήν α΄, ἡ ὁποία ἀναλογεῖ πρός τήν πρώτη χιλιετία, ὁπότε ὁ Πάπας τῆς Ρώμης, ὡς «προκαθημένης τῆς ἀγάπης», ἔπρεπε νά φροντίζει γιά τήν «τροφή» τῶν νεοφωτίστων χριστιανῶν.
Τήν β΄ περίοδο, ἡ ὁποία ἀναλογεῖ πρός τή β΄ μετά Χριστόν χιλιετία καί περιλαμβάνει τίς ποικίλες ἐπαναστατικές τάσεις καί τῶν χριστιανῶν («ὡς ἐφήβων»), ὅπως τή Διαφώτιση, τή Μεταρρύθμιση, τή Διαμαρτύρηση κ.τ.τ. Κατ’ αὐτήν ἔπρεπε ὁ Πάπας νά ἀναλάβει μία μεγαλύτερη εὐθύνη καί ἐπιστασία γιά τήν πορεία τῶν χριστιανῶν πού ἀνήκαν σ’ αὐτόν.
Τήν γ΄ περίοδο, ἡ ὁποία ἀναλογεῖ πρός τήν τρίτη χιλιετία, στήν ὁποία ἤδη εἰσήλθαμε. Κατ’ αὐτήν οἱ ἄνθρωποι, φυσικά καί οἱ χριστιανοί, παρουσιάζουν ἀρκετά μεγάλη «ἐξέλιξη».
Ἔχουν ἔντονο τό αἴσθημα τῆς αὐτάρκειας καί δέν δέχονται καμμία κηδεμονία ἤ ἐπιστασία.
Τώρα, λοιπόν, πού ἔχει νά κάνει καί ὁ Πάπας Ρώμης μέ μεγάλα «πρόβατα», πρέπει νά ἀφήσει κάθε δεσποτεία καί νά ἐπανέλθει στό «βόσκε» τῆς α΄ περιόδου.
Νά ἀφήσει τό πρωτεῖο ἐξουσίας καί νά ἀναλάβει τό πρωτεῖο ἀληθείας, τῆς ἀληθινῆς τροφοδοσίας. Νά ὑποδεικνύει δηλαδή στούς πιστούς καί μή τή διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων.
Ἴσως μερικοί δέν συμφωνοῦν. Πάντως τό ἀναντίρρητο εἶναι ὅτι πρέπει νά ἐπανέλθει στό «βόσκε», γιά νά εἶναι ἀποδεκτός ἀπό ὅλους τούς χριστιανούς, ὅλα «τά πρόβατα» τοῦ Χριστοῦ.
Ἤδη τό Ἰω. 21,15-17 τόν προτρέπει, τόν ἐνισχύει καί τόν κατοχυρώνει σ’ αὐτό.
The phases of Primacy of the Pope of Rome (Primacy of power and infallibility)
A basic biblical citation, on which the Roman Catholics are based to establish the primacy of the Pope of Rome, is John 21, 15-17. There, the Lord three times and differentially way says to Apostle Peter: (a) ″Feed my lambs‶ («βόσκε τά ἀρνία μου»), (b) ″Tend my sheep‶ («ποίμαινε τά πρόβατά [προβάτιά] μου»), (c) ″Feed my sheep‶ («βόσκε τά πρόβατά μου»).
Roman Catholics claim, therefore, that the Pope of Rome, having the position of Peter, is obliged to feed the ecclesiastical community. We are not entering this controversy, but we are wondering: If the Pope of Rome wants it, why do we deny it? Just that he is obliged to assume the obligations of Peter, as defined in the above triple command of the Lord.
As we have seen, at the first time Lord says to Peter: ″Feed my lambs‶, that is, take care of their food. At the second time He says to him: ″Tend my sheep‶ (προβάτια); that is, not only to be interested in their diet, but to direct them and supervise them as Livelier. And at the third time He says to him: ″Feed my sheep‶, that is again to be interested in feeding the already developed sheep.
The above three commands of Lord, as it results from the narrative, reflect the three great periods of the history of Christianity, of the Church, of this God-man organization: The first attributes to the first millennium, so the Pope of Rome, as the ″Primate of love‶, he had to take care of the ″food‶ of the neophyte Christians. The second period, which corresponds to the second millennium AD, includes the diverse revolutionary trends of Christians as ″adolescents‶, such as Enlightenment, Reformation, Protestation, etc.
To that period, the Pope had to take on more responsibility and supervision about the course of the Christians who belonged to him. The third period, the third millennium, where we have already entered, people and Christians have a quite grate ″development‶. They have a strong sense of self-sufficiency and they do not accept any supervision or protection.
So now that the Pope has to do with old ″sheep‶, he has to abandon all despotism and come back to the ″feed‶ of the first period. He must leave the primacy of authority and take on the primacy of truth. He has to indicate to believers or not the teaching of the Holy Bible and ecumenical Synods.
Maybe some do not agree. However, the indisputable fact is that the Pope needs to come back to the ″feed‶, to be acceptable to all Christians, to all the ″sheep‶ of Christ. Already the cit. John 21, 15-17 urges, strengthens and enshrines him to this.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

MONASTERIES OF GREECE – Μοναστήρια της Ελλάδας

Ένα μοναδικό οδοιπορικό στα ελληνικά Ορθόδοξα Μοναστήρια από τον Συγγραφέα, Φωτογράφο και Εκδότη Δημήτρη Σωτηρόπουλο. Το βιβλίο περιέχει πάνω από 600 φωτογραφίες υψηλής … [...]

Μέχρι πότε μας συγχωρεί ο Θεός;

Κάποιος αδελφός ρώτησε τον αββά Ποιμένα: Αν ένας άνθρωπος πέσει σε κάποιο αμάρτημα και μετανοήσει, τον συγχωρεί ο Θεός; Ο γέροντας του αποκρίθηκε: Ο Θεός που έδωσε … [...]

Παραδείγματα πειρασμών

Ομιλία του Ιερομονάχου Μύρωνος Σιμωνοπετρίτη στο Μετόχι της Αναλήψεως της Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρας στο Βύρωνα Αττικής. %audio% … [...]

Ο Νώε και ο κατακλυσμός

Καθώς η ιστορία της Δημιουργίας συνεχίζεται στη «Γένεση», διαβάζουμε τη γνωστή ιστορία του Νώε και του κατακλυσμού, ενός γεγονότος που υπάρχει στη συλλογική μνήμη και … [...]