Οσία Mαρία Σκομπτσοβα- «Μητέρα ξένων παιδιών, αδελφή αλλοφύλων, απίστων αγία»

Μαρία Σκόμπτσοβα, ή δια Χριστόν σαλήΧαράματα στο σιδηροδρομικό σταθμό του Παρισιού.Ο λαμπτήρες ακόμη αναμμένοιαντιδικούν με το φως της αυγήςπου άχνοφέγγει πίσω άπ’ τη θολή τζαμαρία.Στό πρώτο πλάνο του καμβά.στοιβαγμένοι πάνω στους ξύλινους πάγκουςσαν αποσκευές αφηρημένων επιβατών,οί άστεγοι.Την έχουνε δει να πλησιάζεικαι πασχίζουν να μαζέψουν στη στιγμήσαν γόπα πεταμένη από τις πλάκεςλιγοστά ψίχουλα αξιοπρέπειας.Κάποιος τσαλακώνει βιαστικά την προχτεσινήεφημερίδα πού είχε τυλιχτεί για το κρύοάλλος σηκώνει το αδειανό μπουκάλι με το σπίρτοένας τρίτος τρίβει τα μάτια του με σάλιο.Εκείνη, στο βάθος— το σώμα της πέφτει, βαρύστο κέντρο του πίνακα-καμώνεται πώς δεν τους βλέπει,.Το βλέμμα της πίσω από τα μυωπικά γυαλιάσκύβει -με περίσκεψη τάχα ή θυμό ;-κατά τη μεγάλη πάνινη τσάνταπου κρατάει στο ένα της χέρι(Μες στο σκοτάδι, σεργιάνισε τη λαϊκή αγοράγια να τρυγήσει από τη γενναιοδωρία των χωρικώνπαραγινωμένα φρούτα, σάπια λαχανικά,κρέας φτηνό για τη μεσημεριάτικη σούπα)ή μήπως σημαδεύει το ανοικονόμητο ρούχοπού σκαλώνει στα πόδια απειλώνταςνα την σωριάσει;Κι ας τη στένευε το ράσο από πάντα,όπως καΐ το κελί, ανήμπορο να χωρέσειτην πραμάτεια της καρδιάς της.Στό άλλο της χέρι μέσα σε δάχτυλακίτρινα από χύμα καπνόπερασμένο κομποσχοίνι πηγαινοέρχεταιακολουθώντας θαρρείς χωλή λιτανεία.Φαίνεται πώς την περίμεναν οι ανέστιοινα τους καλέσει με τα αστείασπαστά γαλλικά τηςσε γεύμα.Αν κι αγνοούν τ’ όνομα της,με τα τσιμπλιασμένααλειτούργητα μάτια τουςτη μαρτυρούνε βουβά:«Μητέρα ξένων παιδιώναδελφή αλλοφύλωναπίστων αγία».Παναγιώτη Αρ.Υφαντήπεριοδικό΄΄Σύναξη”τ.87-2003πηγή

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Η πιο παλιά καμπάνα στην Κέρκυρα

Η παλαιότερη, πιθανότατα, καμπάνα του νησιού εντοπίστηκε και παρουσιάζεται από τον Γεράσιμο Δημουλά μέσα από άρθρο του που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Καθημερινή … [...]