Ο μεγάλος αδελφός του ασώτου κι εμείς

Ο μακαριστός ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος (1916-1982), μιλώντας για τον πρεσβύτερο υιό της παραβολής του Ασώτου, σημειώνει την ομοιότητα της συμπεριφοράς του με πολλές εκδηλώσεις της δικής μας ζωής, τονίζοντας πόσο αναγκαία είναι για την πνευματική μας πρόοδο η συγχώρηση των αδελφών μας, η ανεξικακία, η αποφυγή της κατακρίσεως και -κατά τον αποστολικό λόγο- το «χαίρειν μετά χαιρόντων και κλαίειν μετά κλαιόντων».
 
%audio%

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Επίσημη Τελετή: Η Βυζαντινή Μουσική – Ψαλτική Τέχνη στην Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά της Ανθρωπότητας της UNESCO

Tην «ιστορική» εγγραφή της Βυζαντινής Μουσικής – Ψαλτικής Τέχνης στον Διεθνή Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο Στοιχείων Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας της … [...]

Το ''Αλάθητο'' (19/2/2020)

"πλάγιος του πέμπτου" 1. Ο ήχος του λαμπρού αηδονιού έφθασε μέχρι την Λίμνη Πλαστήρα. Ο ένδοξος Στρατηγός υποδέχθηκε τον Ενδοξώτατο μπαμπά του ψάλτη. Σίγουρα έγινε το … [...]