Ο πιστός βοσκός που κομμάτιασαν το σώμα του και αγίασε

Γράφει ο π. Ηλίας Μάκος | Romfea.gr

Ένας απλός βοσκός, στη Λυκαονία της Καππαδοκίας, ήταν ο άγιος Σώζων, που η μνήμη του εορτάζεται στις 7 Αυγούστου, και όμως αγίασε, γιατί δεν παρέκκλινε από το νόμο του Θεού.
Και όταν οι άλλοι βοσκοί τον περιγελούσαν και τον προκαλούσαν, εκείνος έλεγε στον εαυτό του: «Μου είναι ντροπή να γίνω κατώτερος από τα πρόβατα, που βόσκουν».
Ο θεός ήταν ο φρουρός της ειρήνης του. Και όχι μόνο. Ήταν και ο σωτήρας του από τον ψυχικό του θάνατο.
Γι’ αυτό, εκεί, που έβοσκε τα πρόβατά του, όταν συναντούσε ειδωλολάτρη, τον κατηχούσε, γιατί ήταν ο Χριστός η ασφαλής κιβωτός της καρδιάς του, το φως στα βήματά του και ο οδηγός στην πορεία του.
Αλλά προχώρησε ακόμη παραπέρα, σπάζοντας τα φράγματα του περιβάλλοντός του, ξεπερνώντας τα όρια του ειδωλολατρικού κόσμου, χωρίς να αισθάνεται παραβάτης και ένοχος, αλλά αντίθετα συνειδητός υπερασπιστής και ακόλουθος του χριστιανικού χρέους του.
Έσπασε το δεξί χέρι ενός χρυσού ειδωλολατρικού αγάλματος, το πούλησε, συγκέντρωσε αρκετά χρήματα και τα προσέφερε όλα στους φτωχούς.
Και ενώ κατηγορήθηκαν άλλοι γι’ αυτό, ο ίδιος θαρρετά ομολόγησε την πράξη του. Εξοργίστηκαν οι ειδωλολάτρες και κομμάτιασαν το σώμα του.
Τεμαχισμένο έριξαν το λείψανό του στη φωτιά, αλλά δεν κάηκε. Είναι πολιούχος της Λήμνου, γιατί κάτοικος του νησιού, ανακάλυψε μια παλιά εικόνα του αγίου σ’ ένα πηγάδι στο ακρωτήρι.
Παρότι αποπειράθηκε πολλές φορές να τη μεταφέρει στο χωριό του, δεν το κατόρθωσε.
Ο μάρτυρας Σώζων εμφανίστηκε σ’ έναν από τους βοσκούς, προστάτης των οποίων είναι, της περιοχής και του υπέδειξε τον τόπο, όπου ήθελε να χτιστεί ο ναός του.
Όπως και έγινε. Η ζωή του αγίου Σώζοντος φανερώνει ότι έχουμε καθήκον και υποχρέωση να καταβάλλουμε όλη μας την προσπάθεια, για να ελευθερωθούμε από τα ελαττώματα και τις κακίες μας και να στολίσουμε την ψυχή μας.
Με τι να τη στολίσουμε; Με την ανθοδέσμη των αρετών. Ο Σώζων διέθετε, μεταξύ των πολλών, και τρεις σπουδαίες αρετές.
Την ανεκτικότητα, την αμνησικακία και την εγκράτεια. «Επί το έργον», λοιπόν, όλοι μας. Ας μη χάνουμε καιρό.
Το πρόγραμμά μας ας είναι: Ότι αρέσει στο Θεό. Στην πνευματική ζωή μας, τη χριστιανική, στην κλίμακα της τελειοποίησής μας, τα εμπόδια είναι πολλά, εναλλασσόμενα, δύσκολα, ανυπέρβλητα.
Χωρίς τις αρετές, αν δεν προσκόψουμε και και δεν πέσουμε στο πρώτο, θα προσκόψουμε και θα πέσουμε στο δεύτερο και στο τρίτο.
Γι’ αυτό ας οπλιστούμε με αρετές και στο τέλος, οπωσδήποτε, και με τη θεία συγκατάνευση, εμείς θα είμαστε οι νικητές.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

To τεράστιο βιολί

Η Κατερίνα μπήκε στο ωδείο. Μια πολύ ευγενική κυρία της είπε να περιμένει έξω από μια αίθουσα. Σε λίγο θα έκανε το πρώτο της μάθημα στο βιολοντσέλο. Ήταν πολύ χαρούμενη … [...]

Σόλων ο Αθηναίος

Ένας κοσμογυρισμένος σοφός ήταν ο Σόλωνας από την Αθήνα. Είδε και άκουσε πολλά στα εμπορικά του, κυρίως, ταξίδια και με την εμπειρία και τη σοφία του αγάπησε και ύμνησε … [...]