Πανηγυρικός Εσπερινός στην Iερά Μονή Παναγίας Δοβρά στη Βέροια

Την Παρασκευή της Διακαινησίμου, εορτή της Ζωοδόχου Πηγής, πανηγυρίζει η Iερά Μονή Παναγίας Δοβρά στη Βέροια.
Την παραμονή της εορτής τελέστηκε ο Πανηγυρικός Εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, ο οποίος κήρυξε και τον θείο λόγο.
Αύριο το πρωί θα τελεστεί πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία και στο τέλος ο καθιερωμένος αγιασμός στο προαύλειο της Ιεράς Μονής.
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ
«Ξένα καί παράδοξα, τῶν οὐρα­νῶν ὁ Δεσπότης ἐπί σοί τετέλεκε, Πα­­νάμωμε».
Πρίν ἀπό λίγες ἡμέρες ζήσαμε καί πάλι τό ξένο καί παράδοξο θαῦμα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυ­ρίου μας. Εἴ­δα­με μαζί μέ τίς μυρο­φόρες γυ­ναῖκες καί τούς μαθητές του τόν λίθο πού κάλυπτε τόν τάφο του ἀπο­κυλι­σμέ­­νο, τό μνη­μεῖο κενό καί τόν ἄγ­γελο νά μη­νύει τή χαρ­μό­συνη εἴδηση τῆς Ἀναστά­σεώς του.
Ποιός θά μποροῦσε νά τό πι­στεύ­σει; Ποιός θά μποροῦσε νά τό φα­ντασθεῖ ὅτι ὁ Χριστός θά ἀναστη­νόταν τήν τρίτη ἡμέρα, ἔστω καί ἄν ὁ ἴδιος τό εἶχε προείπει στούς μα­θητές του;
Ξένο καί παράδοξο τό θαῦμα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου. Ἀλλά ἐξί­­­­σου ξένο καί παράδοξο θά ἦταν καί ἄν ὁ Χριστός ἔμενε στόν τάφο νε­κρός καί δέν ἀναστηνόταν. Θά ἦταν ξένο καί παράδοξο, γιατί αὐτός δέν εἶ­ναι μόνο ὁ δημιουρ­γός καί ὁ ἀρ­χη­γός τῆς ζωῆς, ἀλλά εἶναι καί ἡ ἴδια ἡ ζωή καί ἡ ἀνά­σταση, ὅπως ὁ ἴδιος διαβεβαιώνει.
Γιατί ἦταν αὐτός πού ἀνέστησε νε­κρούς, πού ἀνέ­στη­­σε τόν υἱό τῆς χή­ρας τῆς Ναΐν, τήν κόρη τοῦ Ἰα­είρου, τόν τετραή­μερο νεκρό φίλο του, τόν Λάζαρο, καί δέν θά ἦταν δυνατόν νά πα­ρα­μείνει αὐτός δέ­σμιος τοῦ θανάτου καί τοῦ Ἅδου.
Ξένο καί παράδοξο εἶναι ὅμως τό γεγο­νός τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυ­ρίου μας, διότι ἀπό τόν τάφο, ἀπό ἕνα σημεῖο πού κατ᾽ ἐξοχήν συν­δέ­εται μέ τόν θάνατο, ξεπήδησε ἡ ζωή. Για­­τί ὁ τάφος τοῦ ἀναστά­ντος Κυ­ρίου εἶναι καί παραμένει τό σύμ­βο­­­λο τῆς ζωῆς.
Εἶναι καί πα­­ρα­μέ­νει γιά ὅσους πιστεύουν στόν Χρι­στό ἡ ἐγγύηση ὅτι «θά­να­τος» αὐ­τῶν «οὐκέτι κυριεύει», οὔ­τε σω­μα­τικός οὔτε ψυχικός, γιατί ὁ Χρι­στός «θανάτῳ θάνατον» ἐπά­τησε.
Δέν εἶναι ὅμως μόνο τό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως, πού ἑορτάσαμε πρίν ἀπό λίγες ἡμέρες, ἕνα ξένο καί πα­ρά­δοξο ἔργο τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ, καθώς σήμερα ἑορ­τά­ζου­­με τά «ξένα καί παράδοξα», πού ὅπως ψάλλει ὁ ἱερός ὑμνο­γρά­φος, ὁ Νικηφόρος Κάλλιστος Ξαν­θόπουλος, τά ὁποῖα ἐπετέλεσε «τῶν οὐρανῶν ὁ Δεσπότης» γιά τήν Πανάμωμο Μητέρα του.
Καί αὐ­τά δέν εἶναι ἄλλα ἀπό τά πολυ­ά­ριθμα θαύματα πού ἐπιτελεῖ ἡ Παναγία Παρθένος στή Μονή τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, στή βασι­λί­δα τῶν πόλεων, ἀλλά καί ὅπου ἀλ­­λοῦ τιμᾶται ἡ ὑπεραγία Θεο­τό­κος ὡς «Ζωοδόχος Πηγή».
Καί εἶναι πράγματι μέγα θαῦμα, ξένο καί παράδοξο γε­γο­­­νός, ὅτι ἡ Παναγία δέν ἦταν μό­νο αὐτή πού μέ τήν ὑπακοή της στό σχέδιο τοῦ Θεοῦ ἀξιώθηκε νά προσφέρει τήν ἀνθρώπινη ζωή στόν Υἱό καί Λόγο τοῦ Θεοῦ, οὔτε ἦταν μόνο αὐτή ἡ ὁποία, δανείζο­ντας τήν ἀνθρώπι­νη σάρκα στόν Ζωο­δότη Κύριο, ἔγινε αἰτία νά κλη­ρονομήσουν οἱ ἄνθρωποι τήν αἰώνιο ζωή, ἀλλά εἶναι καί αὐτή ἡ ὁποία μέ τά θαύ­ματά της, μέ τίς θαυμαστές ἐπεμ­βάσεις της στή ζωή τῶν ἀνθρώ­πων τούς ἀνακα­λεῖ στή ζωή, τούς ἀναγεννᾶ σωμα­τικά καί πνευμα­τι­κά, θεραπεύει τούς πόνους καί τίς ἀσθένειές τους, τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος, καί εἶναι ἡ διαρκής καί ἀκοίμητη μεσίτρια στόν Υἱό της γιά χάρη αὐ­τῶν πού ἐπιθυμοῦν καί ἀγωνί­ζο­νται γιά νά κερδίσουν τήν αἰώ­νιο ζωή.
«Ξένα καί παράδοξα, τῶν οὐρα­νῶν ὁ Δεσπότης ἐπί σοί τετέλεκε, Πα­­νάμωμε».
Καί αὐτά τά ξένα καί παράδοξα πού ἐπιτέλεσε ὁ Χριστός γιά τήν Πα­να­γία Μητέρα του, δέν τά ἔκα­νε μόνο γιά νά τιμήσει τήν ἴδια, ἀλλά τά ἔκανε καί γιά χάρη μας. Τῆς ἔδωσε τή χάρη του, ὥστε νά μπο­ροῦμε καί ἐμεῖς δι᾽ Αὐτῆς νά γι­νόμεθα μέτοχοί της. Τήν κατέ­στη­­­σε πηγή ζωῆς, ὥστε νά μπο­ροῦμε καί ἐμεῖς νά ἀρυώμεθα ἐξ Αὐ­τῆς τή ζωή, νά μποροῦμε νά πλησιάζουμε καί ἐμεῖς δι᾽ Αὐτῆς τόν παροχέα τῆς ἀληθοῦς καί αἰω­νίου ζωῆς, τόν Υἱό της, τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό.
Καί αὐτή τή μεγάλη εὐλογία καί δωρεά τοῦ ἀναστάντος Κυρίου θά πρέπει, ἀδελφοί μου, νά τήν ἀξιο­ποι­ήσουμε στή ζωή μας. Ἡ Ζωο­δόχος Πηγή, ἡ Παναγία μας, ἔχει ἀστεί­ρευ­τα καί ἀκένωτα ρεῖ­θρα ζωῆς, τά ὁποῖα προσφέρει μέ πολ­λή ἀγάπη σέ ὅσους προστρέ­χουν σέ αὐτήν γιά νά ἀναζωο­γο­νηθοῦν, γιά νά θεραπευθοῦν, γιά νά ξεδι­ψά­σουν σωματικά καί πνευ­­ματι­κά.
Ἀρκεῖ ἐμεῖς νά προστρέ­χουμε στήν ὑπεραγία Θεοτόκο, τή Ζωο­δόχο Πηγή, καί νά μήν παρα­συ­ρό­μεθα ἀπό ἄλλες πηγές, πού τό νε­ρό τους εἶναι θολό, εἶναι ἐπικίν­δυνο, εἶναι βρώμικο, καί συχνά μᾶς κάνει δηλαδή νά ξε­χνοῦμε ὅτι μόνο ὁ Χριστός εἶναι ἡ Ζωή καί μόνο δι᾽ Αὐτοῦ καί διά τῆς Παναγίας Μητέρας του μπο­ροῦμε νά μετάσχουμε τοῦ ζῶντος ὕδατος καί νά λάβουμε τό καθαρό καί σω­τήριο ὕδωρ τῆς θείας Χά­ρι­τος.
Ἄς σπεύδουμε, λοιπόν, στή Ζωο­δόχο Πηγή καί ἄς ἀντλοῦμε ἀπό τό ὕδωρ τῆς Χάριτός της γιά κάθε μας ἀνάγκη, καί ἄς τήν πα­ρα­κα­λοῦμε πάντοτε νά μᾶς ἀξιώσει διά τῶν πρε­σβειῶν της καί τῆς αἰω­νίου ζωῆς πού μᾶς χάρισε ὁ ἀνα­στάς Υἱός της.
ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Ο Γέροντας φλεγόταν όλος!

Ο π. Αδριανός Ριμαρένκο, όταν του ζητήθηκε να σκιαγραφήσει την προσωπικότητα του μεγάλου Γέροντος Νεκταρίου [Ρώσος όσιος Νεκτάριος (1853-1928)], αρνήθηκε … [...]

Ένα ταξίδι με την «Αργώ» στο παρελθόν

Ελάτε να ταξιδέψουμε με την ΑΡΓΩ της φαντασίας μας και της καρδιάς μας, στα νάματα του πλεύσιμου ποταμού της γλώσσας μας, με αντίστροφη αυτή τη φορά κατεύθυνση. Το λιμάνι … [...]