Παράκλησις

Του Αρχιμ. Πορφυρίου, Ηγουμένου Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Βέροιας | ROMFEA.GR

Ο Αύγουστος σφραγίζεται από τις ιερές Ακολουθίες, που είναι αφιερωμένες στην Κυρία Θεοτόκο, και ονομάζονται Παρακλήσεις.
Τις μισές ημέρες ψάλλουμε την λεγόμενη Μικρή και τις υπόλοιπες την λεγόμενη Μεγάλη Παράκληση.
Στο Άγιο Όρος όμως οι Παρακλήσεις συνεχίζονται μέχρι τις 28 Αυγούστου, και έτσι όλος ο μήνας γεμίζει από τις υμνωδίες της Θεοτόκου.
Σε άλλα μέρη, οι ιερές αυτές ακολουθίες συνεχίζονται μέχρι τα Εννιάμερα της Παναγίας.
Όλα αυτά δείχνουν την αγάπη που έχει ο Ορθόδοξος Ελληνικός Λαός προς την «μεθόριο» μεταξύ κτιστού και ακτίστου, την «μετά Θεόν Θεό» όπως την αποκαλεί ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο Θαυματουργός, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, και ιδρυτής της Ιεράς Σκήτης μας, εδώ στα Πιέρια.
Η λέξη, λοιπόν, Παράκληση παράγεται από το ρήμα παρακαλώ. Αυτό όμως το ρήμα έχει μία διπλή έννοια, ανάλογα με το «ποιός» το «χρησιμοποιεί».
Έτσι, όταν εμείς οι άνθρωποι παρακαλούμε, σημαίνει ότι ζητάμε από κάποιον κάτι με ένταση ψυχική. Αυτή είναι και η έννοια της Παρακλήσεως προς την Παναγία μας.
Τής ζητάμε να μεσιτεύει προς τον Υιόν της, να βρούμε έλεος και σωτηρία. Ζητούμε επίσης διάφορα αιτήματα, τα οποία μας εκπληρώνει, προς το συμφέρον.
Όμως το ρήμα παρακαλώ έχει και άλλη έννοια, όταν αναφέρεται προς τον Θεό μας. Όταν ο Θεός παρακαλεί το ανθρώπινο γένος, τότε το ρήμα σημαίνει ότι ο Θεός μάς παρηγορεί.
Με αυτήν την έννοια, το τρίτο πρόσωπο της Παναγίας Τριάδος, του Θεού μας, ονομάζεται Παράκλητος, δηλαδή παρηγορητής. Υπάρχει και η λέξη παρακλήτωρ, που αναφέρεται και αυτή στην Θεότητα.
Στους προφήτες, συναντούμε την φράση: «παρακαλείτε, παρακαλείτε τον λαόν μου, λέγει Κύριος Παντοκράτωρ».
Και στην περίπτωση αυτήν πάλι το ρήμα σημαίνει παρηγορείστε τον λαό μου. Πόση ομορφιά έχει η γλώσσα μας. Και πόση ποικιλία.
Όταν ήμουν βιβλιοθηκάριος, στην ιερά μας μετάνοια, μας είχε επισκεφθεί ο άγιος εκείνος επίσκοπος Δανιήλ, της ορθόδοξης εκκλησίας της Σερβίας, ο οποίος στο Βιβλίο Εντυπώσεων της Βιβλιοθήκης μας, είχε γράψει τα εξής: Όλες οι γλώσσες είναι ωραίες, γιατί είναι ανθρώπινες.
Μία γλώσσα είναι η πιό ωραία, τα ελληνικά, γιατί είναι η γλώσσα του Αγίου Ευαγγελίου.  Δεν είναι μόνο το πλούσιο λεξιλόγιο, είναι οι πολλές έννοιες και τα βαθειά νοήματα, που την κάνουν ασύγκριτη.
Τις προάλλες μάς ήρθε ένας σλοβάκος καθηγητής και είπε γιά κάποιον έλληνα πολιτικό, ο οποίος διατείνεται ότι ο Χριστός είναι ελληνικής καταγωγής.
Χαμογελάσαμε και αναφερθήκαμε στην «εξυπνάδα» του αναφερθέντος πολιτικού. Το αν είναι έλληνας ο Χριστός, προφανώς και η Παναγία Μητέρα του, είναι μάλλον φληνάφημα.
Το σίγουρο όμως και αδιαμφισβήτητο, είναι ένα, το ότι δηλαδή η ελληνίς γλώσσα έγινε το ευρύχωρο όχημα του Λόγου, ώστε το κήρυγμα του αγίου ευαγγελίου να πλημυρίσει τον κόσμο.
Και η Κυρία Θεοτόκος να καταστεί παράκλησις γιά όλα τα τέκνα της, τους Χριστιανούς, μα πιό πολύ τους Ορθοδόξους λαούς, γιά τους οποίους είναι η Μάννα, η Ελπίδα, η παράκλησις και παρηγορία, η Μόνη Θεοτόκος, ἥν ἀκαταπαύστως μεγαλύνωμεν.
Αδελφοί, Καλή Παναγία να μας βρει.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Νέο «χτύπημα» σε Ναό της Ηπείρου

Μετά από αρκετούς μήνες, νέο χτύπημα σημειώθηκε σε εκκλησία της Ηπείρου. Στο Αστυνομικό Τμήμα Πωγωνίου, καταγγέλθηκε την Παρασκευή κλοπή στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος στην … [...]