Περιπέτειες στο άγνωστο – Η ιστορία συνεχίζεται – Ακόμα μια εμπειρία

Όταν έδιδα τον πιο πάνω τίτλο πριν μερικά χρόνια στα βιβλία μου (τρεις τόμοι), που κυκλοφόρησαν στην αγγλική από εκδοτικό οίκο της Αμερικής, δεν φανταζόμουν ότι ύστερα από τόσα χρόνια θα ήμουν υποχρεωμένος να τον χρησιμοποιήσω ξανά.
Μέσα, λοιπόν, στα κείμενα που δημοσιεύονται, αποκαλύπτει κανείς το μυστικό και το μυστήριο που η θεία Χάρις ενεργεί και χρησιμοποιεί για τον Ευαγγελισμό των φυλών της Αφρικής.
Λόγοι πνευματικής και ποιμαντικής ευαισθησίας και φροντίδας μ’ έφεραν ξανά εδώ στους αδελφούς μας που κατοικούν κάτω από δύσκολες συνθήκες – για να είμαι πιο ακριβής – πεινούν και διψούν, λόγω της συνεχιζόμενης ανομβρίας.
Φθάσαμε, λοιπόν και κατά τη διάρκεια του μακρινού αυτού ταξιδιού διακρίναμε ότι η ανομβρία συνεχίζεται και ότι οι άνθρωποι υποφέρουν.
Στη διάρκεια των προ ολίγων ημερών επίσκεψή μας, φέραμε τρόφιμα, ιδιαίτερα εδώ στο ορφανοτροφείο μας, που βρίσκεται ακριβώς στους πρόποδες του όρους Κιλιμάντζαρο.
Το βράδυ, τα ορφανά μάς παρουσίασαν ένα πλούσιο πρόγραμμα των φυλών Μασάι και Κικούγιου.
Ο Μασάι ιερέας μας με διαβεβαίωσε ότι τα τρόφιμα που τους δώσαμε κράτησαν τα παιδάκια αυτά ακμαία και ζωντανά.
Και συνέχισε περίπου έτσι: «Εμείς όπως ξέρετε, Σεβασμιώτατε, ζούμε από τα ζώα μας. Αν συνεχισθεί αυτή η ανομβρία, σημαίνει ότι κι εμείς θα υποφέρουμε σύντομα, αφού πρώτα τα ζώας πεθάνουν από την πείνα. Νόμιζα ότι ήταν υπερβολικός. Δεν μπορούσα να φαντασθώ ότι μπορούσαν να συμβούν τέτοιες καταστάσεις.
Έπρεπε εμείς να ταξιδέψουμε για δώδεκα ώρες ακόμα, άφου έπρεπε να τελέσω το μυστήριο του γάμου σε νεαρό ζευγάρι από τη Βουλγαρία. Δυστυχώς όμως χάλασε ξανά το αυτοκίνητό μας, όταν μείναμε – κυριολεκτικά – στο πουθενά.
Το μυστήριο του γάμου ήταν προγραμματισμένο να τελεστεί στις 3 το απόγευμα. Τελικά, έγινε στις 9 το βράδυ, αφού έπρεπε να μπούμε στον Ινδικό Ωκεανό και να πάμε στην απέναντι όχθη του λιμανιού της Μομπάσα με το πλοίο.
Καταλαβαίνει κανείς την ταλαιπωρία, αφού το αυτοκίνητό μας ήταν πια άχρηστο. Αναγκαστήκαμε να νοικιάσουμε αυτοκίνητο, επειδή έπρεπε οπωσδήποτε να τελέσουμε το μυστήριο του γάμου.
Φυσικά, για να φθάσουμε εκεί δεν ήταν εύκολο. Διψασμένοι και πεινασμένοι στην ξηρά, χωθήκαμε μέσα στη σκόνη και τη ζέστη.
Φαίνεται ότι οι προσευχές και οι πρεσβείες αγίων γερόντων μάς έσωσαν και δεν χάσαμε το ηθικό μας ούτε και τις ελπίδες μας.
Εξάλλου αποδείχθηκε, για μια ακόμη φορά, ότι όσο κι αν είναι δύσκολο το έργο του Ευαγγελισμού ο Θεός παρίσταται και καθοδηγεί, ευλογεί και προστατεύει.
Εκεί, λοιπόν, που βρισκόμαστε, ψάχναμε για νερό. Ήταν αδύνατο. Βρήκαμε μικρά παιδάκια εκεί στον δρόμο που κρατούσαν πλαστικές μπουκάλες και φώναζαν «νερό – νερό». Δεν είχαμε, αφού κι εμείς ψάχναμε για νερό.
Μέσα σ’ αυτή την τόσο κρίσιμη στιγμή δεν απελπιστήκαμε. Όπως πάντα πιστεύουμε ότι θα επέμβει ο Θεός. Βρισκόμαστε στο πουθενά.
Και ξαφνικά αντικρίζουμε το εξής περίεργο φαινόμενο: Δύο αγελάδες νεκρές και μια να χαροπαλεύει να ζήσει. Τρέξαμε αμέσως εκεί.
Ένας μικρός, φιλάνθρωπος και ελεήμων, μάζεψε λίγα ξερά χόρτα. Με το που τα μυρίστηκε η αγελάδα, άνοιξε τα μάτια της κι άρχισε να τρώει.
Τρέξαμε και παρ’ όλο που κι εμείς ψάχναμε για νερό να πάμε σε μερικούς ανθρώπους της περιοχής εκείνης να μαζέψουν την αγελάδα, γιατί μπορούσε ακόμα να μην πεθάνει.
Στεκόμαστε λοιπόν στο μέσο του δρόμου και περιμέναμε το θαύμα. Ένας νέος με αυτοκίνητο – μουσουλμάνος – σταματά, χωρίς να του πούμε το πρόβλημά μας και μας προσφέρει ένα μεγάλο μπετόνι νερού.
Είναι η δεύτερη φορά. Υπενθυμίζω ότι είχαμε παρόμοια περίπτωση, όταν είμαστε στο μέσο του επικίνδυνου δάσους προς τα σύνορα της Σομαλίας.
Είχαμε το ίδιο πρόβλημα. Σταμάτησαν δύο μουσουλμάνοι και μας πρόσφεραν νερό και σχοινί για να τραβήξουμε το χαλασμένο αυτοκίνητο.
Είχε, λοιπόν, δίκαιο ο π. Τίτος που μας είπε ότι σε λίγο θα αρχίσουν να πεθαίνουν τα ζώα και μετά οι άνθρωποι, αν δεν βρέξει.
Όταν τελικά μπορέσαμε και φύγαμε, είδαμε ότι τελικά κουβαλούσαν την ετοιμοθάνατη αγελάδα σ’ ένα ημιφορτηγό. Φυσικά επέζησε.
Και οι μουσουλμάνοι αδελφοί μας, εικόνες κι αυτοί του ίδιου Θεού που μας έπλασε, μας έδωσαν το μάθημα της αγάπης και της αλληλεγγύης.
Ενώ προχωρούσαμε, βλέπουμε σε μιαν πλευρά του δρόμου έναν άνθρωπο πεταμένο, κυριολεκτικά, νεκρό…
{youtube}ZaJWwcBpE9Q{/youtube}

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ, ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ

Γιορτάζουμε σήμερα 18 Οκτωβρίου, ημέρα μνήμης του Αγίου Λουκά, του Ευαγγελιστού. Ο Άγιος Λουκάς ο Ευαγγελιστής καταγόταν από την Αντιόχεια της Συρίας και η εθνικότητα του … [...]

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗ

Λουκάς ο ιατρός Ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Λουκάς καταγότανε από την Αντιόχεια της Συρίας. Ήταν Έλληνας και από μικρός ασχολήθηκε με τα γράμματα. Γνώριζε πολύ καλά τα … [...]

Ο Αγιος Λουκας ο Ευαγγελιστης

Καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀντιόχεια τῆς Συρίας. Ἦταν γιατρὸς στὸ ἐπάγγελμα, ὅμως γνώριζε πολὺ καλὰ τὴ ζωγραφικὴ τέχνη. Μάλιστα σὲ αὐτὸν ἀποδίδονται οἱ πρῶτες εἰκόνες τῆς … [...]