Ποια είναι η σημερινή αποστασία μας;

«Και είπεν ο νεώτερος αυτών τω πατρί· πάτερ, δος μοι το επιβάλλον μέρος της ουσίας».
Μία από τις πιο γνω­στες και προσφιλείς ευ­αγ­γελικές παραβολές α­κού­σαμε σήμερα, α­δελ­­φοί μου, την παρα­βολή του ασώτου υιού. Και παρότι ο χαρακτη­ρι­σμος «παραβολή του ασώ­του» προοιωνίζεται ως πρωταγωνιστή τον νε­ώτερο υιό, η προσοχή μας στρέφεται συνήθως στην ευπλαγχνία του πα­­τέρα ή στην σκληρό­τητα του πρεσβύτερου αδελφού που προτίμησε να μην παρίσταται στη χαρά για την επιστροφή του ασώτου αδελφού του, μη μπορώντας να αποδεχθεί την αγάπη και τη συγχωρητικό­τη­τα του πατέρα του.
Και τα δύο αυτά προ­σωπα έχουν, α­σφαλώς, βαρύνουσα σημασία στη σημερινή παραβο­λη, αφενός, γιατί στο προ­σωπο του πατέρα ο Χριστός διαζωγραφεί την αγάπη και την ευ­σπλαγχνία του Θεού προς τον αμαρ­τωλό και αποστάτη άνθρωπο, και αφετέρου, γιατί με το πα­ρα­δειγμα της σκλη­­ρο­­καρ­δίας του πρεσβυ­τε­ρου αδελφού προει­δο­­ποιεί και διδάσκει ότι δεν αρκεί να είναι κα­νείς ενάρετος, αλλά ει­ναι αναγκαίο να συν­δυ­άζει την αρετή με την αγάπη προς τον αδελφό του αποφεύγοντας τη σκλη­ρό­τη­τα.
Το κυρίαρχο πρόσωπο της παραβολής είναι όμως αδιαμφισβήτητα ο νεώτερος υιός όχι μό­νο με την αποστασία του, όχι μόνο με την επανάστα­ση και την αν­ταρσία του έναντι του πατέρα του, αλλά και με την επιστρο­φή, τη μετάνοια και την αποκατάστασή του.

 
Η διαδρομή του ασώ­του είναι η διαδρομή του κάθε ανθρώπου, του κάθε ενός μας, έστω και εάν τις περισ­σότερες φορές προσπα­θούμε να απο­στασιο­ποι­­ηθούμε από τη συμ­πε­ριφορά του και να διαφοροποιηθούμε από τη στάση του πρεσβυ­τε­ρου αδελφού.
Που έγκειται όμως η ομοιότητά μας με τον άσωτο της σημερινής παρα­βολής; Έγκειται στο γεγονός ότι πιστεύ­ου­με πως ο,τι έχουμε μας ανήκει, αγνοώντας ότι ο,τι έχουμε και ο,τι είμαστε το οφείλουμε στον Θεό. Έγκει­ται στο γεγονός ότι εμπιστευ­ο­μαστε τις δυνάμεις και τις δυνατότητές μας, χωρίς να υπολογίζουμε ότι αυτά στα οποία στη­ριζόμαστε είναι «ονεί­ρου απατηλότερα», ει­ναι εφήμερα και προ­σωρινά, είναι στοιχεία που μετα­βάλ­λονται και δεν μπορούν να μας διασφαλίσουν το μέλ­λον. Και έτσι περι­πίπτου­με στο ίδιο σφάλ­μα, στο οποίο περιέπεσε ο άσωτος ζητώντας την απεξάρτησή μας από τον Θεό, δηλώνοντας υπε­ροπτικά με τη στάση και τη ζωή μας ότι δεν τον χρειαζόμαστε, ότι δεν τον έχουμε ανά­γ­κη, ότι μπορούμε να διευ­θε­τήσουμε τα της ζωής μόνοι μας.
το σημείο αυτό είναι ανάγκη να προσέξουμε, αδελφοί μου, μια εύ­κο­λη δικαιολογία που προ­­­βάλλουμε συχνά για να απαλλάξουμε τον εαυτό μας από το βα­­ρος μιάς τέτοιας συγ­κρίσεως και την πραγ­μα­τικότητα της ομοιό­τη­τος με τον άσωτο της πα­ραβολής. Και η δι­και­­ολογία είναι ότι ε­μείς δεν έχουμε εγ­κα­ταλείψει τον Θεό, δεν τον έχουμε αρνηθεί, ου­­τε έχουμε απο­μα­κρυν­­θεί από την Εκ­κλη­­σία, που είναι ο οίκος του.
Αλλά, αδελφοί μου, μπορεί να μην έχουμε φθάσει σ᾽ αυτήν την ακραία μορφή αποστα­σίας από τον Θεό, στην οποία έφθασε ο νεώ­τε­ρος υιός, αλλά η ζωή και οι επιλογές μας δεν είναι σύμφωνες με τις εντολές και τον νόμο του.
Επαναπαυθήκαμε στην αν­θρώ­πινη ευημε­ρία· προσκολληθήκαμε στα υλικά αγαθά· υιοθε­τηήσαμε αρχές και αξίες που δεν είχαν σχέση με τον Θεό· δουλεύσαμε στην υπηρεσία κυρίων που ήταν εχθροί του Θε­ου· παρασυρ­θήκαμε από την απόλαυση των επιγείων και υλικών αγαθών και απολαύ­σε­ων και ξεχάσαμε τη νη­στεία, την εγκράτεια, την προσευχή, τη μετά­νοια. Λέγαμε πως βρι­σκόμαστε κοντά στον Θεό, όταν δεν τον αρ­νού­μασταν ανοικτά και απροκάλυπτα, αλλά η καρδία μας πόρρω απεί­χε αυτού.
Και τις συνέπειες αυ­της της αποστασίας μας από τον Θεό, αυτής της ψυχικής απομα­κρυν­σε­ως, τις ζούμε σήμερα· τις βιώνουμε μαζί με τον άσωτο της σημερι­νής παραβολής, καθώς όλα αυτά στα οποία στηρί­ξαμε τη ζωή μας, υπο­χωρούν και εξαφα­νίζο­νται.
Όμως, αδελφοί μου, ακόμη και την τελευ­ταία στιγμή, η λύση υπάρ­χει, και μας την υπο­­δεικνύει ο ίδιος ο Χρι­στός με την παρα­βολή του ασώτου. Υπάρ­χει κάτι που μπορούμε να κα­άου­με. Και αυτό είναι να ακολου­θήσου­με τον άσωτο στην πορεία της επιστροφής προς τον Θεό, μιάς επι­στροφής που αρχίζει με τη με­τάνοια και οδηγεί στη σωτηρία.
Ας μιμηθούμε, λοι­πόν, το πα­ράδειγμα του ασώτου και ας τον ακο­λουθή­σουμε όλοι στον δρόμο της μετανοίας και της επι­στροφής στην αγκάλη του Θεού-Πατέρα που περιμένει και εμάς για να χαρίσει τη σωτηρία.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ΚΑΙ ΔΑΡΕΙΑΣ

Γιορτάζουμε σήμερα 19 Μαρτίου, ημέρα μνήμης των Αγίων Χρυσάνθου και Δαρείας. Οι Άγιοι Μάρτυρες Χρύσανθος και Δαρεία έζησαν κατά τους χρόνους του βασιλέως Νουμεριανού (243 … [...]

Πνευματικά Αναγνώσματα • Re: Σήμερα είναι :Τη ΙΘ΄ (19η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ του Τορναρά μαρτυρήσαντος εν έτει αφξδ΄ (1

Δημήτριος ο του Χριστού Αθλητής και Νεομάρτυς συνανεστρέφετο συχνάκις με τους Τούρκους και συνομιλών μετ’ αυτών, ήλεγχε την πίστιν των. Ημέραν δε τινά υπό του φθόνου … [...]

To «Ιερό Τριήμερο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής», μία αξιοσημείωτη άθληση, των πιστών αθλητών του Χριστού!

Αγαπητοί μου Αναγνώστες, με τη χάρη Του Θεού, αξιωνόμαστε να μετέχουμε στον αγώνα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, η οποία ξεκίνησε ουσιαστικά από τον Εσπερινό της … [...]