Τιμήθηκε ο Εθνομάρτυρας Ιερέας Χρήστος Παππάς (ΦΩΤΟ)

Γράφει ο π. Ηλίας Μάκος

Τιμήθηκε ο εθνομάρτυρας ιερέας Χρήστος Παππάς από τη Σωπική Βορείου Ηπείρου, που άφησε την τελευταία του πνοή στις φυλακές του Μπουρέλι, όπου ήταν φυλακισμένος και καταβασανίστηκε από το αθεϊστικό καθεστώς, επειδή δεν αρνήθηκε την πίστη του.
Μετά το μνημόσυνο στην εκκλησία του αγίου Αθανασίου του χωριού του, εκεί, όπου του πέρασαν χειροπέδες το 1946 και δεν ξαναγύρισε ποτέ πια πίσω και τρισάγιο στο κενοτάφιό του (τα οστά του, δυστυχώς χάθηκαν, όπως και άλλων εκτελεσθέντων), έγινε πνευματική ημερίδα στη μνήμη του.
Έκανε πολλούς να δακρύσουν ο γέροντας (83 ετών) γιος του Αθανάσιος Παππάς, που μετέφερε κατασυγκινημένος τις συγκλονιστικές αναμνήσεις του, που τον σημάδεψαν ολότελα, όταν μικρό παιδί, επισκεπτόταν τον πατέρα του στις φυλακές.
Τόσο η ομιλήτρια εκπαιδευτικός Ιουλιέτα Τζαφέρη, που παρουσίασε με παραστατικό τρόπο το μαρτυρικό βίο του μακαριστού π. Χρήστου, όσο και οι μικρές μαθήτριες, που απήγγειλαν ποιήματα, έδωσαν έναν ξεχωριστό τόνο και ένα ιδιαίτερο χρώμα στην εκδήλωση.
Παρουσιάστηκε επίσης βιβλίο του Μιχάλη Τζάμου για το βίο και το μαρτύριο του παπα-Χρήστου Παππά. Η πίστη του μακαριστού ιερέα, που τόσο υπέφερε, συνδυαζόταν πάντοτε με την ψυχική του δύναμη. Δεν καμπτόταν εύκολα, ούτε εκφοβιζόταν.
Απέναντι στις αντιξοότητες εμφανιζόταν ήρεμος και σταθερός τόσο, που έδινε την εντύπωση ότι δεν ήταν ο ίδιος, που πάλευε με τους τρομερούς κινδύνους, οι οποίοι κρέμονταν πάνω από το κεφάλι του και τελικά τον οδήγησαν στην εκτέλεση.
Σε αντίθεση με τον παπα-Χρήστο, που συνδύαζε την πίστη με τη δύναμη, εμείς οι πιστοί της εποχής μας πετύχαμε ένα κατόρθωμα, να συνδυάζουμε την πίστη με την αδυναμία.
Παρότι ήταν φυλακισμένος, σημασία γι’ αυτόν είχε ότι τον περίμενε να τον παραλάβει ο Θεός.
Πόση χαρά και πόση ασφάλεια, μέσα στο μαρτύριο, του δημιουργούσε η σκέψη, πως πίσω από τα κάγκελα της σκληρής φυλακής ήταν ελεύθερος. Και ας μη το καταλάβαιναν οι διώκτες του.
Ζούσε, αν και αλυσοδεμένος, τη βεβαιότητα του Θεού, προγεύονταν την ομορφιά του ουρανού μέσα στο σκοτάδι του δεσμωτηρίου.
Γνώριζε πως στη βασιλεία των ουρανών είχε “οικίαν αχειροποίητον αιώνιον”, γι’ αυτό και τίποτε δεν ήταν ικανό να τον κλονίσει.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Το υπέρβαρο αμάρτημα της αυτοκτονίας

Ένα φαινόμενο που δυστυχώς ταλανίζει τα τελευταία χρόνια τόσο την Κύπρο όσο και την υπόλοιπο υφήλιο, το οποίο έχει ανησυχητικές διαστάσεις, είναι το φαινόμενο της … [...]

Η κακουργία του διαβόλου (Λουκ. η΄ 26-39)

«Δέομαί σου, μη με βασανίσης» Πολλοί άνθρωποι τη μανία του διαβόλου που στρέφεται κατά της ψυχής μας και μας δημιουργεί πολλά προβλήματα «συνοράν ουκ έχουσι», δηλαδή … [...]