Χειροθεσία. Εις τιμήν και μνήμην των Αγίων Αποστόλων

Του Αρχιμ. Πορφυρίου Προδρομίτη, Καθηγουμένου της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας

Είναι κάποια πράγματα μέσα στην λατρεία της Αγίας Ορθοδόξου Εκκλησίας μας που φαίνονται πολύ απλά και ίσως φαντάζουν αλλόκοτα και παράξενα στους αμυήτους.
Κατά την ώρα της ιεροτελεστίας της Αρτοκλασίας, οι φορεμένοι ιερείς πλησιάζουν γύρω από τον Πρώτο, είτε είναι χοροστατών αρχιερέας είτε ο πρωτοπαπάς, και ενώ ο πρώτος ή οι δύο αρχαιότεροι των άλλων κρατούν άκροις δακτύλοις το πρόσφορο, οι λοιποί ακουμπούμε διά της δεξιάς στον ώμο τους. Και γινόμαστε μία αλυσίδα.
Είναι μία εικόνα που προσωπικά με συγκλονίζει.
Ένα ψωμί γίνεται το κέντρο και όλη η ιερουργούσα Σύναξη μετέχει σε μία λειτουργική πράξη.
Απλό το φαινόμεο, αλλά τεράστιο το νοούμενο και υποκρυπτόμενο.
Εκείνη την στιγμή προσφέρεται μία αναίμακτη, τόσο υλική, προσφορά και θυσία.
Εκείνη την στιγμή όλη η λειτουργική Κοινότητα ευχαριστεί Εκείνη την στιγμή όλοι εμείς είμαστε παρόντες και μετέχουμε σε μία μεγάλη ευχαριστία στον δωρεοδότη Θεό μας.
Και μία τέτοια λειτουργική πράξη λαμβάνει ακόμα περισσότερη σημασία όταν γίνεται την ημέρα μνήμης των Πρωτοκορυφαίων Αγίων Αποστόλων.
Και μία τἐτοια ενέργεια παίρνει ακόμα μεγαλύτερο βάρος όταν γίνεται από την Εκκλησία των Βερροιέων και δή στον αρχαίο ναό τους, εδώ στην Πόλη του Παύλου.
Παύλου συνεχιστής ο αρχιθύτης μας και τον μέγα Παύλο υπερβαλλόντως τιμά και τιμούμε όλη η Κοινότητά μας.
Ναι. Όταν οι ιερείς ακουμπούμε στους ώμους, όπου ο Κύριος και αρχιθύτης και μέγας Αρχιερεύς έχει την αρχή Του, συνεχίζουμε και φανερώνουμε το αποστολικό μας αξίωμα
Αλλά, εκείνοι οι ευλογημένοι πόδες, που ευαγγελίστηκαν την Ειρήνη και το Άγιο Ευαγγέλιο στην πόλη μας, ήταν γοργόφτεροι, αν και σκονισμένοι και κεκοπιακότες.
Διωγμένοι και κυνηγημένοι αλλά φτεροβόλοι. Μέσα από τα στενοσόκακα, ίσως φοβισμένοι, αλλά σίγουρα διωκόμενοι, έφεραν ό,τι πιό πολύτιμο στην ευγενική, είτε από καταγωγή είτε από ήθος, πόλη των Βεροιέων.
Και μέχρι σήμερα, και έως αιώνος, ο κλήρος της Βέροιας, και όλη η Έκκλησία των Ορθοδόξων, θα συλλειτουργεί, με αυτήν την απλή και ίσως ακατανόητη λειτουργική πράξη, με το ακούμπισμαμ στον ώμο του μπροστινού σου.
Γιά την ευλόγηση μόνο του άρτου αυτήν την φορά – ο σίτος και ο οίνος και το έλαιον δεν αίρονται – γιά να κομματιστεί στην συνέχεια και να μοιραστεί στον περιούσιο λαό του Θεού.
Και έτσι γινόμαστε, γιατί είμαστε, κοινωνοί και συγκοινωνούντες, αγιαζόμενοι και αγιάζοντες τον λαό του Θεού.
Πλούσιοι πτωχεύουν αλλά οι εκζητούντες τον Κύριο πληθαίνουν οσημέραι και κατακυριεύουν τον κόσμο, εις ανάστασιν.
Οι Άγιοι Πρωτοκορυφαίοι και ο Πρωτόκλητος, που αυτές τις ημέρες ξενίζεται από τον Παύλο στην Βέροια, και, υπό Παντελεήμονος αρχιερέως, πάντες ημείς οι περιλοιπόμενοι, να συνεχίζουν εις αιώνα αιώνος να ευλογούν τον λαό τους, Όλους εμάς. Αμήν.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Η θεάρεστη νηστεία

Ο Αρχιμανδρίτης Επιφάνιος Χατζηγιάγκου, Προϊστάμενος του Μητροπολιτικού Ναού της Ιεράς Μητροπόλεως Φλωρίνης, μιλάει για την θεάρεστη νηστεία και τη σημασία της στην … [...]

«Δεν µπορούσε να το πιστέψει!»

27-1-2018 «Με την παρούσα μαρτυρία μας είθε κάθε αμφιβολία και η παραμικρή απιστία να διαλυθεί από τις καρδιές των άτεκνων ζευγαριών που αναζητούν αλλού την λύση και … [...]

Για να δούμε πόσοι θα το διαβάσουν …

Το πνευματικό νόημα του σεισμού και των φυσικών καταστροφών συνοψίζεται στα εξής: Όλα τα φαινόμενα φυσικά,γεωλογικά κλπ συναφή είναι ταγμένα, προνοημένα και ακόμα … [...]