«Χρέος μας είναι να προσφέρουμε ό,τι έχουμε»

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ

Ἑρμηνεύοντας, ὁ Ἅγιος Κύριλλος Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας τό Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα, πού ἀναφέρεται στή θαυμαστή διατροφή τῶν πεντακισχιλίων, ὅπως αὐτό τό ἀκοῦμε καί συχνά πυκνά μέσα στήν Ἁγία μας Ἐκκλησία ὅταν τελεῖται ἡ Ἀκολουθία τῆς Ἀρτοκλασίας, λέγει τά ἑξῆς: «Ὁ Σωτήρας, πραγματοποιῶντας τό μυστήριο τῆς θείας οἰκονομίας, στρέφει τό βλέμμα Του πρός τόν οὐρανό … καί μέ τά χέρια τῶν μαθητῶν Του δίνει τίς τροφές στά πλήθη, ὑπαινισσόμενος τό γεγονός ὅτι οἱ ἅγιοι βρίσκονται πλησίον τοῦ Θεοῦ. … Γιά νά ἀναγνωρισθεῖ μέ κάθε τρόπο ὅτι εἶναι ἀπό τήν φύση Του Θεός, πολλαπλασιάζει τό πολύ μικρό, καί βλέπει πρός τόν οὐρανό, σάν νά ζητᾶ τήν οὐράνια εὐλογία. Καί τό ἔκανε αὐτό κατ΄ οἰκονομία γιά μᾶς. Γιατί εἶναι αὐτός ὁ ἴδιος ὁ ὁποῖος γεμίζει τά πάντα».
Μᾶς δίνεται λοιπόν, σήμερα ἡ εὐκαιρία, μέ τή βοήθεια καί τή χειραγωγία τῶν Ἁγίων Πατέρων, νά προσεγγίσουμε κάποιες πτυχές τῆς εὐαγγελικῆς αὐτῆς περικοπῆς.
Καί, πρῶτον. Ὅσον ἀφορᾶ τή λύση τῶν διαφόρων προβλημάτων, ὅπως αὐτοῦ τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος πού τήν περίοδο αὐτή μαστίζει τήν πατρίδα μας, ὁ Χριστός μᾶς θέλει κοινωνούς καί συμμετόχους.
Γι΄ αὐτό καί στούς Μαθητές Του, ὅταν Τοῦ ὑπενθυμίζουν ὅτι ἡ ὥρα ἔχει ἤδη περάσει καί ὁ τόπος εἶναι ἔρημος καί ὅτι θά πρέπει νά ἀπολύσει τούς ὄχλους προκειμένου νά μεταβοῦν σέ κοντινά χωριά «ἵνα ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα», τούς ἀπαντᾶ: «Δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν» δηλαδή «Δῶστε τους ἐσεῖς νά φᾶνε».
Μέ αὐτόν τόν τρόπο μεταπλάθει τή σκέψη τους καί τόν προβληματισμό τους, δεικνύοντας πώς ἡ λύση τοῦ κάθε προβλήματος ἀρχίζει ἀπό τήν προσφορά τή δική τους.
Εἶναι σάν νά μᾶς λέγει σήμερα, πού διαπιστώνουμε τήν ἀδικία πού ὑπάρχει γύρω μας, τήν κοινωνική ἀνισότητα, τήν ἔλλειψη σεβασμοῦ πρός τό ἀνθρώπινο πρόσωπο, τά διάφορα σοβαρά ζητήματα πού ἀπειλοῦν νά καταστρέψουν τήν οἰκογένεια καί τήν κοινωνία, ὅτι θά πρέπει ὁ καθένας ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνατοτήτων του νά δώσει αὐτό πού ἔχει.
Δέν φθάνει ἁπλῶς νά περιγράφουμε τί πρέπει νά γίνει, ἀλλά νά ἐπικεντρωνόμαστε στό τί ἐμεῖς μποροῦμε καί πρέπει νά προσφέρουμε.
Δέν ἀπαλλασσόμαστε τῆς εὐθύνης ὅταν ἁπλῶς κατακρίνουμε τήν ἀναλγησία καί τήν ὑποκρισία πού ἐπικρατεῖ, ἀλλά ὀφείλουμε νά προσφέρουμε τόν ἑαυτό μας καί τήν εἰλικρίνειά μας στό κοινωνικό σύνολο ἀρχίζοντας ἀπό τό στενό οἰκογενειακό περιβάλλον.
Γιατί, οἱ πιό πάνω ἀσθένειες πού διαδίδονται πάρα πολύ εὔκολα, θεραπεύονται μέ τήν προσφορά τῆς καλωσύνης, τῆς ἀγάπης καί τό δώσιμο τοῦ ἑαυτοῦ μας.
Δεύτερον. Σ΄ αὐτήν τήν περικοπή διαπιστώνουμε καί τήν παρουσία τοῦ θαύματος. «Καί ἔφαγον πάντες καί ἐχορτάσθησαν, καί ἦραν τό περισσεῦον τῶν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις» μᾶς σημειώνει ὁ Εὐαγγελιστής Ματθαῖος.
Ὁ Βασίλειος Σελευκείας ἀναφέρει χαρακτη-ριστικά τά ἑξῆς: «Εἶναι μεγάλο τό νά φθάσουν πέντε μόνον ἄρτοι γιά τόσες χιλιάδες ψυχές · ὅμως τό νά μείνουν καί τόσα πολλά περισσεύματα, ὄχι μόνο στούς μαθητές γεννοῦσε τήν μνήμη τοῦ θαύματος, ἀλλά φανέρωνε καί τήν δύναμη Ἐκείνου πού τό πραγματοποίησε. Ἐπειδή, ἄν τούς ἔδινε ὅσο εἶχαν ἀνάγκη, … δέν θά εἶχε γίνει σαφές πώς εἶναι ὁ Κύριος τοῦ παντός, ἀφοῦ ὑπηρέτησε μόνο τήν ἀνάγκη. Ἐνῶ τώρα πού ἡ δωρεά ἔγινε εὑρύτερη ἀπό τήν ἀνάγκη, μαρτυρεῖ τήν ἐξουσία Ἐκείνου πού τήν χορήγησε».
Ὅταν οἱ Μαθητές δίνουν ὅ,τι ἔχουν καί μάλιστα μέ τήν εὐλογία τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, ὅταν στή ζωή μας θέτουμε τόν ἑαυτό μας στήν Πρόνοια τοῦ Θεοῦ καί ζητοῦμε σύμφωνα μέ τήν Κυριακή Προσευχή «τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον», τότε πραγματικά ἔχουμε τό γεγονός τοῦ θαύματος.
Τά ἁπλά πράγματα πολλαπλασιάζονται, χορταίνουμε ὄχι μόνο ἐμεῖς ἀλλά καί ἐκεῖνοι στούς ὁποίους πλουσιοπάροχα παρέχουμε, ἀλλά καί μένει καί τό περίσσευμα γιά νά μᾶς πιστοποιεῖ αὐτήν τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ.
Πόσες φορές αὐτό τό θαυμαστό γεγονός, τό ὁποῖο συναντοῦμε στήν Παλαιά καί στήν Καινή Διαθήκη, στά Ἱερά Συναξάρια τῶν Ἁγίων μας, δέν ἐπαναλαμβάνεται ἀμέτρητες φορές καί στά δικά μας δρώμενα;
Πόσες φορές οἱ ἄδειες ἀποθῆκες τῶν Μοναστηριῶν γέμισαν ξαφνικά μέ τρόφιμα; Πόσες φορές, οἰκογένειες πού ἔδωσαν ὅ,τι ὑπῆρχε μέσα στό σπίτι τους, στά χρόνια μάλιστα τῆς Κατοχῆς, δέν ἔζησαν αὐτήν τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ, τήν αὔξηση, δηλαδή, ὅλων τῶν ἀναγκαίων ἀγαθῶν τους;
Τό αὐτό θαῦμα θά ἐπαναλαμβάνεται πάντα μέσα στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας. Γιατί ὅ,τι περνάει ἀπό τά χέρια τοῦ Χριστοῦ, ὅσα τοποθετοῦνται στόν τομέα τῆς ἀγάπης Του, ἁγιάζονται, εὐλογοῦνται, πολλαπλασιάζονται καί εἶναι ἱκανά νά χορτάσουν πολλούς καί νά ἀφήσουν καί περισσεύματα.
Γι΄ αὐτό καί σήμερα ὁ Χριστός, μέ τήν εὐαγγελική αὐτή περικοπή, ἔρχεται νά μᾶς ὑπογραμμίσει πώς, ἐνῶ ζοῦμε στήν ἐποχή τοῦ τεχνοκρατικοῦ πολιτισμοῦ καί τῆς εὐμάρειας, ἐν τούτοις ὅμως ἡ ἔρημος τῆς σύγχρο-νης ζωῆς μᾶς παρουσιάζει καθημερινά πολύπλοκα προβλήματα πού ζητοῦν τήν ἀντιμετώπισή τους.
Καί ἡ λύση εἶναι, πρῶτον, ἡ παρουσία τοῦ Χριστοῦ πού δέν πρέπει νά τήν ξεχνοῦμε ποτέ καί δεύτερον ἡ δική μας συμμετοχή στήν εὐθύνη πού μᾶς ἀναλογεῖ. Χρέος μας εἶναι νά προσφέρουμε ὅ,τι ἔχουμε, μέ τή βεβαιότητα ὅτι, ὡς εὐλογημένο ἀπό τό Θεό, θά μπορεῖ νά συμβάλλει στήν ἀνακούφιση πολλῶν ἀναγκῶν τῶν συνανθρώπων μας πού σήμερα ὑποφέρουν.
Θά ἀκούσουμε αὐτήν τή φωνή τοῦ Χριστοῦ;
Θά συμμορφωθοῦμε στήν ἀγάπη Του καί στήν ἐπιταγή Του;
Ἐάν ναί, τότε θά εἴμαστε οἱ πλέον εὐτυχισμένοι, ἀλλά καί οἱ αὐριανοί πολίτες τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν.
Καί ἐπειδή εἰσερχόμαστε στήν εὐλογημένη περίοδο τοῦ Αὐγούστου μέ τίς μεγάλες Δεσποτικές καί Θεομητορικές ἑορτές, σᾶς ὑπενθυμίζω καί τά κάτωθι:
1. Ἄν κάποιος ἔχει ἀποκτήσει τήν κακή συνήθεια νά βλασφημεῖ τά Θεῖα καί ἰδιαιτέρως τό πρόσωπο τῆς Θεοτόκου, θά πρέπει πάραυτα νά σταματήσει τό φοβερό αὐτό ἁμάρτημα.
Ἄν ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἀνέχεται νά βλασφημεῖται τό ὄνομά Του, δέν ἀνέχεται ὄμως νά βλασφημεῖται τό ὄνομα τῆς Παναγίας Μητέρας Του.
Ἡ βλασφημία ἀποτελεῖ τόν δυναμίτη στήν ζωή μας, στήν οἰκογένειά μας, στόν χῶρο τῆς ἐργασίας μας, δίνοντας δικαίωμα στόν ἀντικείμενο ἐχθρό νά εἰσχωρεῖ στήν ζωή μας.
2. Θά ἀποτελεῖ γιά μᾶς τούς ἰδίους ἰδιαίτερη εὐλογία νά συνηθίσουμε νά ἀπευθύνουμε στήν Παναγία καθημερινά τούς Χαιρετισμούς ἤ νά διαβάζουμε τόν Παρακλητικό της Κανόνα.
Ὅσα δέν μπορέσαμε μέχρι σήμερα νά λύσουμε μέ τήν λογική μας, θά τά πετύχουμε μέ τόν τρόπο αὐτό καί συγχρόνως θά ἀποκτήσουμε εἰρήνη στήν ψυχή μας, ἀνέκφραστη χαρά καί θά φυγαδεύσουμε τήν ἀσθένεια τοῦ αἰῶνος μας, τό ἄγχος.
Σήμερα, στήν δύσκολη ἀπό κάθε ἄποψη ἐποχή στήν ὁποία ζοῦμε, ὑπάρχει ἰδιαίτερη ἀνάγκη τῆς προστασίας τῆς Παναγίας. Ἄς τήν ζητοῦμε καθημερινά μέ πίστη καί θέρμη.
3. Ἀπό τήν 1η Αὐγούστου ἀρχίζει ἡ Νηστεία. Αὐτή ἡ νηστεία εἶναι μία προσφορά στήν Παναγία, ἡ ὁποία τελειώνει τήν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς, τήν 15η Αὐγούστου, ἀκριβῶς μετά τήν Θεία Λειτουργία, στήν ὁποία καί θά πρέπει νά κοινωνήσουμε τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων.
Ἄς ἀγωνισθοῦμε στό ἀγώνισμα τῆς νηστείας τῶν ὀλίγων αὐτῶν ἡμερῶν, μέ σκοπό νά προετοιμασθοῦμε κατάλληλα γιά τή μεγάλη ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου.
Δέν ἐπιτρέπεται ἡ λύση τῆς νηστείας τίς παραμονές τῆς ἑορτῆς γιά τόν ὁποιοδήποτε λόγο ἐκτός ἀσθενείας καί μάλιστα μέ τήν πρόφαση ὅτι συμμετέχουμε σέ μία πανήγυρη.
Ἡ κατάλυση τῆς νηστείας συνιστᾶ μή συμμετοχή στή γιορτή τῆς Παναγίας καί ἄρα προσβολή τοῦ προσώπου της.
4. Σᾶς προτρέπω νά παρακολουθεῖτε καθημερινά στούς Ἱερούς Ναούς τῶν Ἐνοριῶν σας τόν Παρακλητικό Κανόνα πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο. Θά ἔχετε πολλή χαρά καί εὐλογία.
Μέ αὐτές τίς σκέψεις εὔχομαι νά ἔχετε πάντοτε στή ζωή σας τήν εὐλογία τῆς Παναγίας καί τήν ἐκπλήρωση ἀπό Ἐκείνη κάθε εὐγενοῦς ἐπιθυμίας σας.
Καλό Δεκαπενταύγουστο!

1 Αγίου Κυρίλλου Αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας, Υπόμνημα εις το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, ΕΠΕ 25,81.
2 Ματθ. 14,15
3 Ματθ. 14,16
4 Ματθ. 14,19
5 Βασιλείου Επισκόπου Σελευκείας, Λόγος ΛΓ , Εις τους εκ πέντε άρτων τραφέντας πεντακισχιλίους, κεφ. β , PG 85,364-365

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Κυριακή ΙΑ'Ματθαίου-ΠΕΡΙ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗΣ

Ο ΜΥΡΙΩΝ ΤΑΛΑΝΤΩΝ ΟΦΕΙΛΕΤΗΣπ.Θεμιστοκλής Μουρτζανός Οι άνθρωποι του καιρού μας δίνουμε μεγάλη σημασία σε αυτό που ονομάζουμε «αυτοεκτίμηση». Αισθανόμαστε ότι η ζωή … [...]