Άγιος Αναστάσιος Γουναράς: ''Ω τυφλοί και πλανεμένοι μην ακούτε ψέματα…''

Γράφει ο π. Ηλίας Μάκος

Ο ιερομάρτυρας Αναστασιος ο Γουναράς, που εορτάζεται η μνήμη του στις 8 Ιουλίου, Ταξίδεψε σε νεανική ηλικία, δεν υπάρχουν σαφείς μαρτυρίες πόσο ετών ήταν, από το χωριό του τον Άγιο Βλάσιο Θεσπρωτίας (παλαιά Σούβλασι, στα αρβανίτικα Σι-Βλάσι, δηλαδή Άγιος Βλάσιος) στην Κωνσταντινούπολη, μ’ έναν ιερό πόθο: Να μαρτυρήσει για τον Κύριο.
Υπάρχουν μακρινοί συγγενείς του στο χωριό καταγωγής, ενώ υποδεικνύεται και ο τόπος της πατρικής του οικίας.
Από στόμα σε στόμα οι παλαιότεροι διέσωσαν διηγήσεις για τη παιδική ζωή του, που κυρίως έχουν να κάνουν με την ευσέβεια, που του δίδαξε η οικογένειά του.
Υπηρετούσε ως ιερέας σ’ ένα ναό έξω από την Κων/πολη και είχε μια διάθεση συνεχούς μαθητείας στη διδασκαλία του Ιησού, αλλά και ομολογίας.
Με λόγους αυστηρούς έλεγξε μοναχό, που αλλαξοπίστησε και δίδασκε το κοράνιο, αλλά και όσους τον άκουγαν.
Τα λόγια του σκληρά, αλλά αληθινά: “Ω τυφλοί και πλανεμένοι, αυτά που σας λέει είναι ψέματα”.
Τα ίδια λόγια επανέλαβε και μπροστά και στον Κατή (Ιεροδικαστή) και στο Μεγάλο Βεζύρη, καθώς και στο Μουφτή, απαντώντας στις προτάσεις να απαρνηθεί το Χριστό.
Διακήρυττε με παρρησία ως μόνη αληθινή την πίστη στο Χριστό, η αγάπη του οποίου, μας έφερε από την ανυπαρξία στην ύπαρξη. Στην αγάπη του Θεού, ανταποκρινόταν με τη δική του αγάπη, που τον οδήγησε στη θυσία.
Στις 8 Ιουλίου του 1743 τον αποκεφάλισαν, ωστόσο το φως, που περικύκλωσε το λείψανό του, ήταν ασφαλής απόδειξη ότι είχε οδηγηθεί κοντά στην πηγή της Αλήθειας.
Είναι στη φύση του ανθρώπου η πνευματική δίψα. Η βαθιά και επίπονη αναζήτηση για το Θεό, τον κόσμο και τον άνθρωπο. Το πρόβλημα είναι, που θα ψάξουμε να την ανακαλύψουμε. Κοντά σε ποιες πηγές θα προσπαθήσουμε να ξεδιψάσουμε.
Ο άγιος Αναστάσιος ο εξ Αγίου Βλασίου διάλεξε την πηγή της πίστης και όχι πηγές με θολά και γλυφά νερά, με τα οποία ο άνθρωπος δεν δροσίζεται, αλλά μολύνεται και οδηγείται σε τραγικά αδιέξοδα.
Ο άγιος Αναστάσιος ο εξ Αγίου Βλασίου Θεσπρωτίας, αν και απλός κοσμικά, φωτισμένος θεϊκά, όμως, είχε αντιληφθεί μια αναμφισβήτητη πραγματικότητα: Ο Χριστός έγινε άνθρωπος για να μας ελευθερώσει από το ζυγό της αμαρτίας. Να μας ανορθώσει από την πτώση. Να κάνει εκ νέου βατό το μονοπάτι, που οδηγεί στην ολόφωτη Βασιλεία Του.
Αυτό το μονοπάτι πότισε με το αίμα του ο ιερομάρτυρας Αναστάσιος και διαχρονικά μας δείχνει ότι είναι ανάγκη να θερμάνουμε την αγάπη μας προς το Χριστό, αν έχει κρυώσει. Και να την αυξήσουμε, αν έχει λιγοστέψει.
Ο Χριστός να γίνει η πρώτη μας προτεραιότητα. Ο άξονας και το κέντρο της ζωής μας. Ο μεγάλος ένοικος στο θρόνο της καρδιάς μας, ώστε να μην είμαστε ανέραστοι Χριστιανοί.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Η Παναγια και ο ανθρωπινος Πονος

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας ΣτυλιανόςΣτοχασμοί του ΔεκαπενταύγουστουΑπό το έργο Ενσαρκώσεις του Δόγματος, Εκδόσεις ΔόμοςΗ … [...]