Άγιος Γρηγόριος Ακραγαντίνων, Ευλογητός ο Θεός, ο ποιών διά των φίλων αυτού θαυμάσια!

Άγιος Γρηγόριος Ακραγαντίνων.
(Διασκευή, επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
 
Μετά την χειροτονία αγίου Γρηγορίου σε Επίσκοπο Ακραγαντίνων από τον Πάπα Ρώμης, ο Πάπας τον έστειλε στην Μητρόπολή του με συνοδεία τον Επίσκοπο Φίληκα. Αφού όλη η συνοδεία επιβιβάστηκε σε πλοίο έφτασαν στο Πάνορμο της Σικελίας όπου τους υποδέχθηκε με μεγάλη τιμή ο Επίσκοπος.
Όταν έμπαινε στην χώρα ο Άγιος, έπεσε στα πόδια ένας Μοναχός, ο οποίος έπασχε από φοβερή λέπρα και του λέγει:
– Ελέησόν με, Δέσποτα, και παρακάλεσε τον Πανάγαθο Θεό να με γιατρέψει από την οδύνη αυτή την οποία υποφέρω και πάσχω.
Ο άγιος του απάντησε:
– Εις το όνομα του Κυρίου Ιησού Χρίστου, να γίνεις υγιής από την οδύνη σου.
Και την ίδια στιγμή καθαρίστηκε ο άνθρωπος και έγινε το δέρμα του ως μικρού παιδιού και όλοι θαύμασαν λέγοντας: «Ευλογητός ο Θεός, ο ποιών διά των φίλων αυτού θαυμάσια».
Η συνοδεία, αφού έμεινε τρεις μέρες στην Πάνορμο ανεχώρησε.
Μετά από δύο ημέρες έφτασαν κοντά στον Ακράγαντα και όταν οι Ακραγαντίνοι το άκουσαν, ήλθαν έξω από την Μονή της Πανυμνήτου Θεοτόκου και υποδέχθηκαν τον Άγιο μαζί με τον Ηγούμενό και τους μοναχούς της  Μονής, ψάλλοντας το «Άγιος ο Θεός».
Μετά την προσκύνηση και όταν έβγαινε από την Εκκλησίαν ο Άγιος, έπεσε στα πόδια του ένας Μοναχός. Ο δε Ηγούμενος τον επέπληξε, να μην εγγίσει τον Άγιο.
Σε ερώτηση του Αγίου τι πάθος έχει ο Μοναχός αυτό, ο Ηγούμενος αποκρίθηκε:
– Τρελός είναι, Δέσποτά μου, και ούτε μιλά ούτε ακούει καθόλου.
Ο Άγιος Γρηγόριος, ακούγοντας αυτά στέναξε από τα βάθη της καρδιάς του και δάκρυσε.
Ύψωσε τα χέρια του προς τον ουρανό λέγοντας: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ο ποιητής πάσης της κτίσεως, ο οποίος θεράπευσες τα αυτιά των κωφών, και το δέσιμο της γλώσσας λύεις, Αυτός και τούτο τον δούλο σου ίασαι εις δόξαν του Παναγίου σου ονόματος».
Λέγοντας αυτά, σήκωσε τον αδελφόν λέγοντας:
– Εις το όνομα του Δεσπότου Χριστού μίλα ορθά και άκουε, δοξάζοντας τον Ποιητή και Σωτήρα σου.
Ο Μοναχός τότε αμέσως φώναξε:
– Κύριε, μεγάλα και θαυμαστά τα έργα σου, διότι διά του δικαίου τούτου θεράπευσες και
εμένα τον ανάξιο.
Λέγει προς αυτόν ο Άγιος:
– Πόσα χρόνια είναι από τότε που σε κυρίευσε η ασθένεια αυτή;
Και ο ιαθείς αποκρίθηκε:
– Δεν θυμούμαι να μίλησα ποτέ.
Λέγει προς αυτόν ο Ηγούμενος:
– Είκοσι χρόνια είναι από τότε που ήλθε βωβός στο Μοναστήρι και ήταν οκτώ χρονών.
Όταν άκουσαν αυτό το μέγα και φρικτό θαυμάσιο εξεπλάγησαν όλοι.
Την επόμενη μέρα ο Άγιος και ο Ηγούμενος με όλους τους Μοναχούς και πλήθος πολύ λαού και όλος ο Κλήρος ανεχώρησαν από τη Μονή για την πόλη ψάλλοντας.
Ενώ ο Μοναχός ο οποίος έγινε καλά από τον άγιο Γρηγόριο πήγαινε μπροστά απ’ όλους, διηγούμενος το θαυμάσιο γεγονός της ίασης που έζησε.
Ο άγιος Γρηγόριος Επίσκοπος Ακραγαντίων γιορτάζει στις 23 Νοεμβρίου.
 
Διασκευή από τον «Μέγα Συναξαριστή της Εκκλησίας».

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Όταν κάθεσαι να διαβάσεις λόγο Θεού…

 Όταν κάθεσαι να διαβάσεις λόγο Θεού, να επικαλείσαι στην αρχή τον Θεό να ανοίξει τα μάτια της ψυχής σου, ώστε να μην περιοριστείς στο να διαβάζεις μόνο αυτά που … [...]

Απ’ τα ξεφτίδια του Θείου ελέους…

…εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διά τρυμαλιᾶς ραφίδος εἰσελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν… (Λουκ. 18,25)Να περάσει η καμήλα από το κεφάλι της βελόνας … [...]