Από Χριστιανός έγινε Μουσουλμάνος, αλλά τελικά μαρτύρησε για το Χριστό

Γράφει ο π. Ηλίας Μάκος

Ο Οσιομάρτυρας Νικόδημος εξ Αλβανίας, που η μνήμη του εορτάζεται στις 11 Ιουλίου, γεννήθηκε στο Βυθικούκι Κορυτσάς, αλλά έζησε και μαρτύρησε στο Βεράτι.
Ο βίος του, που είχε πτώσεις, μεταπτώσεις και ανατάσεις, είναι πολύ διδακτικός.
Παντρεύτηκε τρεις φορές, καθώς οι γυναίκες του πέθαναν. Επεθύμησε να παντρευτεί και τέταρτη φορά μια υπηρέτρια ενός άρχοντα, ο οποίος του έθεσε όρο, για να συμβεί αυτό, να αλλαξοπιστήσει.
Παρασυρμένος ο άγιος Νικόδημος από τις ηδονές του, με σκοτεινιασμένη τη σκέψη του, φώναξε μπροστά σε πολλά άτομα: “Μουσουλμάνος είμαι από τώρα και όχι Χριστιανός”.
Έζησε μέσα σε μια παραζάλη για αρκετές ημέρες, αλλά τελικά ο Θεός δεν τον εγκατέλειψε και κατόρθωσε να συνέλθει, συνειδητοποιώντας το μεγάλο παραστράτημά του.
Διαπιστώνει ότι όσο αμαρτωλός είναι κανείς, τόσο μεγαλύτερη ανάγκη έχει από το Χριστό.
Η αμαρτία, όσο και αν είναι γοητευτική στις πρώτες της στιγμές, σκιάζει ύστερα τις ψυχές μ’ ένα αποπνικτικό νέφος απόγνωσης.
Σε τέτοιες τραγικές στιγμές, σε τέτοια απελπισία, βρέθηκε ο άγιος Νικόδημος. Ναυαγός ήταν, αλλά πιάστηκε από το σωστό σημείο και έμεινε στην επιφάνεια και σώθηκε.
Και το σωστό σημείο στην περίπτωσή του ήταν η πλατιά και ευρύχωρη αγάπη του Θεού. Μετανοημένος, υπολόγισε και στηρίχθηκε σ’ αυτή και και τον πλησίασε με θάρρος και ζήτησε ικετευτικά το έλεος και τη χάρη του.
Και ο Θεός τον ευεργέτησε. Του έδειξε το δρόμο, για να ξεπεράσει τις κρίσιμες στιγμές, για να μην είναι πελαγωμένος και να απαλλαγεί από τα δυνατά πλοκάμια της αποστασίας.
Και με γλυκό χαμόγελο είδε την επιστροφή του ο Κύριος. Μοίρασε στους φτωχούς ό,τι είχε αποκτήσει από την τέχνη του ράπτη, που εξασκούσε, έστειλε το γιό του στο Άγιο όρος, όπου μόνασε, τον ακολούθησε και αυτός μετά, εκάρη μοναχός στη σκήτη της Αγίας Άννας και έμεινε εκεί για τρία χρόνια.
Σε όραμα είδε την Παναγία να τον προτρέπει να υλοποιήσει την επιθυμία του, που ήταν να επιστρέψει στο τόπο, όπου αρνήθηκε το Χριστό, και να υπομείνει τα βασανιστήρια του μαρτυρίου. Και να του υπόσχεται ότι θα τον δυναμώνει για να αντέξει.
Έτσι κι έγινε… Μόλις τον είδαν στο Βεράτι ως μοναχό απόρησαν, αλλά εκείνος με δύναμη ψυχής τους είπε: “Πλέον ζω με το Χριστό και θα πεθάνω γι’ αυτόν”.
Επί τρεις ημέρες βασανιζόταν ανελέητα από το πλήθος. Αλλά αυτός παρέμενε σιωπηλός και προσευχόμενος. Τελικά στις 11 Ιουλίου 1722, αποκεφαλίστηκε.
Ο άγιος Νικόδημος μέσα στην οδύνη για την αμαρτωλότητά του, ανακουφιζόταν από την πεποίθηση ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθε στον κόσμο για να σώσει αμαρτωλούς.
Αυτός συγχώρεσε τον όσιο Νικόδημο και τον έσωσε. Αυτός είναι πρόθυμος να συγχωρήσει και εμάς και να μας βοηθήσει.
Μόνο απαιτείται κάτι. Να τον καλέσουμε σε βοήθεια. Να τον καλέσουμε σε βοήθεια. Και θα σπεύσει πρόθυμα, επειδή γνωρίζει τι θα πει αγώνας, πόνος, πειρασμός.
Θα έλθει. Θα σκύψει από επάνω μας. Θα μας ψελλίσει με στοργή: “Παιδί μου, μη φοβάσαι. Είμαι κοντά σου!”.
Και όπως έκανε στον άγιο Νικόδημο, θα κάνει και σε μας: Θα απλώσει το χέρι Του, για να καθαρίσει την ψυχή μας από τους ρύπους.
Βεβαίως οι διαβολικές καταστάσεις στη ζωή μας δεν θα λείπουν και θα μας σπρώχνουν προς το κακό, θα μας επηρεάζουν αρνητικά, θα μολύνουν την ψυχή μας παραβατικά.
Όμως, εμείς γνωρίζουμε που θα καταφύγουμε στις ψυχικές μας δοκιμασίες. Ο Χριστός θα μας δώσει δύναμη και αντοχή και προστασία.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ