Στό ἐρημοκκλήσι, στοῦ γκρεμοῦ τά χείλη…

Ἄ! μαυροφόρα ἐσὺ ποὺ πᾶς μονάχη σουΝ᾿ ἀνάψης κάποιο φῶς στὸ εἰκονοστάσιΓιὰ κεῖνον ποὺ ἀγαπᾶς στὴ θάλασσα,Ἴσως καὶ μιὰν ἀχτίδα του τὸν φτάση.Ἄ! μαυροφόρα, ἐσὺ θλιμμένη κ’ ἔρημη, Ἄσε τ᾿ ἀργό σου ἀκολουθώντας βῆμα,Ναρθῆ κοντά σου κι’ ἡ ψυχή μου ἀθώρητη,Πάρ’ την καὶ κείνη ἀπάνω ἀπὸ τὸ κῦμα.Κι’ ἀνάμεσα πελάγου κι’ οὐρανοῦΣτὸ ἐρημοκκλήσι, στοῦ γκρεμοῦ τὰ χείλη,Γιὰ τὴ Γαλήνη ἀνάψτε οἱ δυὸ μαζὶΓιὰ τὴν ᾿Αγάπη ἀκοίμητο καντήλι.Λάμπρος Πορφύρας, Φως μεσ’ στην Τρικυμία (απόσπασμα), Σκιές, 1920Στη φωτογραφία, ο ποιητής τη δεκαετία του 1920.πηγή

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Όταν κάθεσαι να διαβάσεις λόγο Θεού…

 Όταν κάθεσαι να διαβάσεις λόγο Θεού, να επικαλείσαι στην αρχή τον Θεό να ανοίξει τα μάτια της ψυχής σου, ώστε να μην περιοριστείς στο να διαβάζεις μόνο αυτά που … [...]

Απ’ τα ξεφτίδια του Θείου ελέους…

…εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διά τρυμαλιᾶς ραφίδος εἰσελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν… (Λουκ. 18,25)Να περάσει η καμήλα από το κεφάλι της βελόνας … [...]