Φυσικές επιστήμες και θρησκευτική πίστη

Οι  σχέσεις  των  φυσικών  επιστημών  με  τη  θρησκευτική  πίστη
Σε γενικές γραμμές  μπορούμε  να  δούμε  δύο  αποκλίνοντες  δρόμους  όσον  αφορά  τη  σχέση  των  επιστημών  με  τη  θρησκεία. Σύμφωνα  με  τον  έναν  απ’ αυτούς, οι  επιστημονικές  ανακαλύψεις  καθιστούν  πλέον  περιττή  την  ιδέα  του  Θεού. Εκεί  δηλαδή  όπου  οι  άνθρωποι  παλαιότερων  εποχών  απέδιδαν  τα  φαινόμενα  της  φύσης  σε  μιαν  υπερβατική  αιτία, έρχεται  σήμερα  η  επιστημονική γνώση  και  ανακαλύπτει  τους  νόμους  που  τα  διέπουν – σε  μιαν  αποκλειστικά  ενδοκόσμια  προοπτική. Π.χ., αν κάποτε οι άνθρωποι πίστευαν ότι τους κεραυνούς τους εξαπέλυε ο Δίας, γνωρίζουμε πλέον ότι αποτελούν ένα σύνηθες μετεωρολογικό φαινόμενο, το οποίο μπορεί να ερμηνευθεί με τις αρχές του Ηλεκτρομαγνητισμού.
Πηγή: Q-Niverse
Συνεπώς, σύμφωνα  με  τη  λογική  αυτή, η  ερμηνεία  του  κόσμου  και  όσων  συμβαίνουν  σε  αυτόν  πρέπει  να  αναζητηθεί  αποκλειστικά  μέσα  στον ίδιο τον κόσμο. Αυτή  είναι  σε  γενικές  γραμμές  η  διέπουσα  αρχή  της  επιστήμης, η  οποία  θεωρείται  πως  ενισχύεται  με  επιτυχίες  σε  τομείς  της  γνώσης  στις  οποίες  μέχρι  πρότινος  κυριαρχούσαν  θρησκευτικές  απόψεις, όπως  συνέβη  με  το  Δαρβινισμό. Απορρίπτοντας  τις  μεταφυσικές  ερμηνείες  και  προκρίνοντας  εκείνες  που  στηρίζονται  αποκλειστικά  στις  δικές  του  δυνάμεις, ο  ανθρώπινος  λόγος  θεωρεί  πως  εφαρμόζει  μιαν  εύχρηστη  και  αποτελεσματική  οικονομία  στην  πρακτική  του.
Από  την  άλλη  πλευρά, υπάρχουν  ζητήματα  στα  οποία  η  επιστημονική  γνώση  δυσκολεύεται  να  αποφανθεί. Εδώ  δεν  αναφερόμαστε  βέβαια  σε  θέματα  τα  οποία  αναμένουν  νέα  στοιχεία  που  ενδεχομένως  θα  προσφέρει  η  έρευνα, αλλά  σε  σημεία  στα  οποία  η  προσέγγισή  τους  συναντά  δομικές  δυσκολίες  από  την  ανθρώπινη  σκέψη. Τέτοιο  χαρακτηριστικό  ζήτημα  είναι  η  αρχή  του  Σύμπαντος. Σύμφωνα  με  την  ισχύουσα  άποψη, το  Σύμπαν  ξεκίνησε  την  «περιπέτειά»  του  πριν  από  14  περίπου  δισεκατομμύρια  χρόνια  με  μιαν  έκρηξη  ασύλληπτης  ισχύος, γνωστή  ευρύτερα  ως  «Big  Bang». Με  την  έκρηξη  αυτή  δημιουργήθηκε  ταυτόχρονα  μαζί  με  την  ύλη/ενέργεια[1]  τόσο  ο  χώρος  όσο  και  ο  χρόνος. Επομένως, δεν  έχει  νόημα  να  τίθενται  ερωτήματα  ούτε  σχετικά  με  το  πού  συνέβη  το  γεγονός  αυτό  ούτε  με  το  τι  υπήρχε  πριν  από  αυτό (αλλά ούτε  και  γιατί  συνέβη  αυτό)[2]. Παρόλο  που  διατυπώνονται  διάφορες  εικασίες  σχετικά  με  αυτά  τα  ερωτήματα (οι  περισσότερες  από  τις  οποίες  έχουν  να  κάνουν  κυρίως  με  τις  λίγο  γνωστές  ιδιότητες  του  κβαντικού  κενού), κεφαλαιώδη  παραμένουν  επιπλέον  και  το  ζητήματα  των  φυσικών  νόμων  που  προκύπτουν  μαζί  με  το  Σύμπαν: Γιατί  είναι  αυτοί  και  όχι  άλλοι; Πώς  καθορίζονται; Μένουν  σταθεροί  με  την  πάροδο  του  χρόνου  ή  αλλάζουν; Διέπουν  και  τη  Μεγάλη  Έκρηξη (οπότε  κατά  κάποιον  τρόπο  προϋπάρχουν  αυτής) ή  «γεννιούνται»  μαζί  της;  κ.ο.κ.[3]
[Συνεχίζεται]
[1] Σύμφωνα  με  τη  Θεωρία  της  Σχετικότητας, η  μη  υλική  έννοια  της  ενέργειας  ισοδυναμεί  με  την  ύλη.
[2] Βλ. Αυγολούπη  Σταύρου, Αρχή  &  τέλος. Η  ιστορία  του  Σύμπαντος, εκδ. Πλανητάριο  Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη  2009, σ. 18.
[3] Βλ. Langford  Cooper, «Review  of  ‘An  Interpretation  of  Causal  Laws’», Journal  of Symbolic  Logic  6 (1941), σ. 67-8, Dretske  Fred, «Laws  of  Nature», Philosophy  of Science  44 (2), June  1977, σ. 248-68, Tooley  Michael, «The  Nature  of  Laws», Canadian Journal  of  Philosophy  7 (4), 1977, σ. 667-98, Swoyer  Chris, «The  Nature  of  Natural Laws», Australasian  Journal  of  Philosophy  60 (3), 1982, σ. 203-23, Armstrong  David, What  Is  a  Law  of  Nature?, Cambridge  University  Press, Cambridge  1983, Earman  John, «Laws  of  Nature: The  Empiricist  Challenge», στο  Bogdan  Radu (ed.), D. M. Armstrong, D. Reidel, Dordrecht  1984, σ. 191-224, Davies  Paul, The  Mind  of  God: The  Scientific  Basis  for  a  Rational  World, Touchstone, New  York  1992, σ. 73-92, Bigelow  John – Ellis  Brian –  Lierse  Caroline, «The  World  as  One  of  a  Kind: Natural  Necessity  and  Laws  of  Nature», British  Journal  for  the  Philosophy  of  Science  43 (1992), σ. 371-88, Carroll  Jοhn, Laws  of  Nature, Cambridge  University  Press, Cambridge  1994, Craig  William  Lane – Smith  Quentin, Theism, Atheism, and  Big  Bang  Cosmology, Oxford  University  Press, Oxford  1995, σ. 45, 165, 198, 207, 251-2, 270, Sankey  Howard (ed.), Causality  and  Laws  of  Nature, Kluwer, Dordrecht  1999, Lange  Marc, Natural  Laws  in  Scientific  Practice, Oxford  University  Press, Oxford  2000, Feynman  Richard, The  Character  of  Physical  Law, MIT  Press, Cambridge  MA  200124, Edwards  Rem, What  Caused  the  Big  Bang?, Rodopi, Amsterdam/New  York  2001, Alpher  Ralph – Herman  Robert, Genesis  of  the  Big  Bang, Oxford  University  Press, Oxford  2001, σ. 5, 11, 140, 159, Carroll  John (ed.), Readings  on  Laws  of  Nature, Pittsburgh  University  Press, Pittsburgh  2004, Foster  John, The  Divine  Lawmaker, Clarendon  Press, Oxford  2004, Mumford  Stephen, Laws  in  Nature, Routledge, London  2004, Mittelstaedt  Peter – Weingartner  Paul, Laws  of  Nature, Springer, Heidelberg/Berlin  2005.
 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ ΑΘΕΙΣΜΟΥ

Αδελφοί μου, θέλω να σας πω για ένα θέμα που ξεχνάμε καμιά φορά επειδή ζούμε σε ένα κλειστό κύκλο. Πώς είναι λοιπόν να μην είσαι Χριστιανός ή να είσαι άθεος; Δεν υπάρχει … [...]