Μην λερώνεις εκείνον πού άρχισε να πλένεται, αλλά βοήθησέ τον να πλυθεί. Μην φοβερίζεις εκείνον πού κατευθύνθηκε στον δρόμο της αρετής, αλλά ενθάρρυνέ τον.

Η πηγή με τα δύο νερά είναι ο άνθρωπος. Με το ένα νερό ζωντανεύει, με το άλλο νεκρώνει. Μ' ένα πλένει, με το άλλο λερώνει.

Και τα δύο νερά ρέουν από το ίδιο στόμα. Ο άνθρωπος μπορεί με το στόμα να παινεύει την αρετή, αλλά μπορεί και να τη μαλώνει, μπορεί να δοξάζει τον Θεό, αλλά μπορεί και να Τον υβρἰζει, μπορεί να σηκώσει τον πεσμένο, αλλά μπορεί και να ρίξει τον όρθιο, μπορεί να ενθαρρύνει, αλλά μπορεί και να αποδυναμώσει, μπορεί να οδηγήσει, αλλά μπορεί και να αποπλανήσει. Στο βιβλίο του σοφού γιου του Σειράχ είναι γραμμένο: «Εάν φυσήσης εις σπινθήρα, εκκαήσεται και εάν πτύσης επ' αυτόν, σβεσθήσεται͘ και αμφότερα εκ του στόματος σου εκπορεύεται» (Σοφ.

Σειρ.28,12). Η Μαρία, αδελφή του Μωυσή, έψελνε δοξολογία στον Θεό όταν έσωσε τον λαό Του και βύθισε τον Φαραώ λέγοντας: «Άσωμεν τω Κυρίω, ενδόξως γαρ δεδόξασται» (Εξ. 15, 21).

Η ίδια Μαρία αργότερα αυθαδίαζε εναντίον του αδελφού της Μωυσή. Και γι' αυτό τιμωρήθηκε από τον Θεό, και έγινε λεπρή. Βλέπετε, πως…

➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο www.vimaorthodoxias.gr